انگور و زراعت ها و نخل هايى كه از يك ريشه و يا دو ريشه روييده اند وجود دارد و همگى با يك آب سيراب مى شوند. و ميوه برخى را بر برخى ديگر برترى داديم و در اين موضوع براى گروه انديشمند نشانه هايى است».

جمله (يُسْقى بِماء واحد)مى رساند كه آب در پرورش درختان مؤثر است، ولى با اين همه ميوه برخى بر برخى برترى دارد.

روشن تر از آيه بالا دو آيه زير است:

٢. (...وَأَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمراتِ رِزْقاً لَكُمْ...).[١]

«از آسمان آب فرو فرستاديم، به وسيله آن ميوه هايى را پرورش داديم كه روزى شما باشد».

٣.(أَوَ لَمْ يَرَوْا أَنّا نَسُوقُ الماء إِلَى الأَرْضِ الجُرُزِ فَنُخْرجُ بِهِ زَرعاً تَأْكلُ مِنْهُ أَنْعامهم وَأَنْفُسهُمْ أَفَلا يُبْصِرُونَ).[٢]

«آيا نمى بينند كه ما آب را به سرزمين خشك سوق مى دهيم و به وسيله آن، گياهانى پديدمى آوريم كه از آن، دام ها و خودشان مى خورند. چرا دقت نمى كنند!».

اين دو آيه به روشنى، به تأثير آب در كشت و باغ تصريح مى كند و «با» در لفظ «ربه» به معناى سببيت است.

٤. (أَلَمْ تَرَأَنَّ اللّهَ يُزْجى سَحاباً ثُمَّ يُؤلّف بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلهُ رُكاماً فَتَرى الوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِمِنْ جبال فيها مِنْ بَرَد فَيُصيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ وَيَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشاءُيَكادُ سَنا بَرْقِهِ يَذْهَبُ

[١] بقره (٢) آيه ٢٢.
[٢] سجده (٣٢) آيه ٢٧.