در تحول اخير علمى غرب كاشفان و مخترعان به مردم جهان وعده مى دادند كه اگر مجموع روابط حاكم بر جهان ماده را كشف كنند و روابط پديده ها را به دست آورند و سرانجام ديو جهل را، كه بى رحمانه بر بشر مى تازد، مهار كنند، بشر در مدينه فاضله اى كه افلاطون وعده داده و بهشت برين كه پيامبران از آن سخن گفته اند، گام خواهد نهاد.

ولى حوادث مرگ بار اوايل و اواسط قرن بيستم، كه در مجموع دو جنگ جهانى متجاوز از صد ميليون نفوس انسانى كشته و مجروح و ناپديد شدند، آب پاكى روى دست گزافه گويان و لاف زنان غربى و مدعيان دروغگو ريخت و معلوم گرديد كه هنوز روزگار دين سپرى نشده و بشر منهاى دين و توجه به خدا، به رفاه در زندگى نخواهد رسيد و بر فرض رسيدن با مشكلات تازه اى، كه با پيشرفت هاى مادى و تمدن صنعتى حل نمى شود، روبه رو خواهد شد، زيرا در سايه حكومتهاى متكى به علم و دانش و در عين حال منهاى مذهب چه عواملى از بروز جنگ هاى خانمان سوز جلوگيرى به عمل خواهد آورد؟ كدام سيستم حقوقى خواهد توانست جواب گوى مشكلات روابط انسان ها با هم ديگر بشود؟

امروز مكتب سازى و عرضه افكار خام با يدك كشيدن كلمه ايسم مرسوم شده است. متأسفانه تمام اين مكتبها و ايسم ها در صحنه سياست و اجتماع و اخلاق، و آشنا ساختن انسان به راه و رسم زندگى، عاجز و ناتوان گشته و