٦.«يك راست به( آيين خدا) رو آور (دين) سرشتى است كه خدا مردم را با آن سرشته و آفريده است، در آفرينش خدا تغييرى راه ندارد.(كه افراد را با فطرت هاى گوناگون بيافريند) اين است آيين استوار ولى بيشتر مردم نمى دانند».

٧. «هنگامى كه امواج كوه پيكر دريا كشتى آنان را بپوشاند، خدا را مخلصانه مى خوانند، وقتى آنان را به خشكى نجات داد، گروهى از آنان معتدل و ميانه رو مى باشد، آيه هاى ما را جز گروه حيله گر و كفران پيشه، كسى انكار نمى كند».

٨. «او است، اول و آخر و ظاهر وباطن و به همه چيز آگاه».

٩.« او را از نطفه اى آفريد، و اندازه گيرى كرد، و راه پيمودن زندگى را بر او آسان ساخت».

١٠. «خدايى كه (انسان و جهان را) آفريد و سپس به آن پرداخت; آن كس كه آفرينش هر موجودى را اندازه گيرى كرد و سپس رهبرى نمود».

١١. «اى پيامبر يادآور آن چه را كه در سرشت بشر وجود دارد».

١٢. «آيا براى او دو چشم و يك زبان و دو لب نداديم؟ او را به راه هاى خير و شر رهبرى نكرديم».

١٣. «سوگند به نفس انسانى و آن كسى كه آن را آفريد، و او را از بديها و خوبى ها (در مكتب آفرينش) آگاه ساخت».