از آن جا كه مسئله توحيد صفات و اين كه صفات خدا عين ذات او است و ميان ذات و صفات مرزى نيست، با مسئله «بساطت» و «نفى تركيب»، براهين مشتركى دارند، از اين جهت هر دو مسئله را در يك بخش قرار داده و توحيد ذاتى را در توحيد صفاتى ادغام مى كنيم، در حالى كه مسئله بساطت ذات شاخه اى از توحيد ذاتى است و مسئله اتحاد ذات و صفات، مربوط به توحيد صفاتى است. اكنون بحث «بساطت ذات» را شروع مى كنيم.

توحيد ذاتى و بساطت ذات

توحيد ذاتى به دو گونه تفسير مى شود:

١. خداوند واحد و يگانه است و براى او نظير و همتايى متصور نيست.

٢. ذات او بسيط است و از هر نوع تركيب و كثرت خارجى و عقلى