(أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ ثَمَرات مُخْتَلفاً أَلْوانها وَمِنَ الجِبالِ جُدَدٌ بيضٌ وَحُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُها وَغَرابيبُ سُودٌ* وَمِنَ النّاسِ وَالدَّوابّ وَ الأَنْعامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ كَذلِكَ إِنَّما يَخْشَى اللّهَ مِنْ عِبادِهِ العُلماءُ إِنَّ اللّه عَزيزٌ غَفُورٌ).

«آيا نديدى كه خداوند از آسمان باران فرود آورد وبا آن انواع ميوه هاى گوناگون پديد آورد و در زمين از كوه ها طرق و خطوطى به رنگ هاى سفيد و سرخ وسياه آفريد.از انسان و جنبدگان وحيوانات به رنگ هاى گوناگون نيز آفريد. از خدا تنها بندگان داناى او مى ترسند. خداوند قدرت مند و آمرزنده است».

در اين دو آيه ياد شده، روى اختلاف رنگ هاى ميوه ها و گوناگونى چهره زمين خصوصاً در قسمت كوه ها كه به صورت هاى سفيد و سرخ و سياه (مانند سنگ هاى سوخته) جلوه مى كنند، و اختلاف رنگ انسان ها و جنبدگان و حيوانات تكيه شده، در حالى كه همگى با يك آب پرورش پيدا مى كنند.

آن گاه در ذيل آيه يادآور مى شود كه تنها بندگان داناى خدا از او مى ترسند، زيرا بندگان دانا از نحوه تركيب اشيا و ريشه اين اختلاف، كاملاً آگاهى دارند.

آياتى كه بيان گر نظام بديع خلقت، قوانين لا يتغير آفرينش و سنت هاى خدا در جهان آفرينش است به اندازه اى است كه نمى توان آن ها را در اين صفحات منعكس كرد، ولى براى اين كه خوانندگان گرامى با قسمتى از اين آيات آشنا شوند لطفاً به المعجم المفهرس ماده «آيت» مراجعه كنند.

قرآن در سوره روم نشانه هاى وجود خدا را در شش آيه متذكر مى گردد و همه را با جمله (وَمِنْ آياتِهِ) آغاز مى كند. اينك متن آيات با ترجمه آن ها.

١. (وَمِنْ آياتِهِ أنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُراب ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ).