٢. (قالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِى اللّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الأَرضِ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤخِّركُمْ إِلى أَجَل مُسَمّىً قالُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلاّ بَشَرٌ مِثْلُنا تُريدُونَ أَنْ تَصُدُّونا عَمّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتُونا بِسُلْطان مُبين)(ابراهيم/١٠).

ترجمه آيات

١. «ما به آن چه كه براى ابلاغ آن اعزام شده ايد، كفر مىورزيم و در آن چه كه دعوت مى كنيد، شك داريم».

٢.«پيامبران آنان، گفتند: آيا در وجود خدا شك داريد كه پديد آورنده آسمان ها و زمين است، شما را دعوت مى كند كه گناهان شما را ببخشد و تا مدت معيّن به شما مهلت مى دهد؟(اقوام آنان) در پاسخ دعوت پيامبران گفتند: شما بشرهايى مانندما هستيد، مى خواهيد ما را از آن چه كه پدران ما آن ها را عبادت مى كردند، باز داريد، پس دليل روشن و چيره اى براى (حقانيت گفتار خود) بياوريد».