منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٢

مى گويند خدايى كه همه را ناطق كرده است، ما را به سخن گفتن واداشت».

قرآن، به روشنى گواهى مى دهد كه روز رستاخيز، زمين، اخبار خود را بازگو مى كند و از طرف خدا به آن وحى مى رسد. چنان كه مى فرمايد:

١٣. (يَومَئِذ تُحَدِّثُ أَخبارها)*( بِأَنَّ رَبَّكَ أَوحى لَها).[١]

«در آن روز، زمين اخبار خود را بازگو مى كند، زيرا پروردگار او به او وحى كرده است».

قرآن، به روشنى از اطاعت و سرسپردگى آسمان و زمين گزارش مى دهد و مى فرمايد:

١٤. (...فَقالَ لَها وَلِلأرضِ ائتِيا طَوعاً أَوْ كَرهاً قالَتا أتَينا طائِعينَ).[٢]

«به آسمان و زمين گفت:از روى رغبت يا كراهت تحت فرمان در آيند، گفتند: ما از روى اطاعت زير فرمان درآمديم».

اين آيات و نظاير آن ها در نظر گروهى كه بخواهند بر قرآن شاگردى كنند و در فهم معانى قرآن هر نوع پيش داورى را كنار بگذارند، به روشنى از وجود درك و شعور در سراسر جهان، خبر مى دهد، حالا حقيقت اين شعور وآگاهى چگونه است و در چه پايه است، براى ما روشن نيست.

در ادعيه اسلامى، به اين مطلب اشاره هايى هست كه از باب نمونه، دو مورد را نقل مى كنيم:

«تسبح لك الدواب فى مراعيها و السباع فى فلواتها و الطير فى وكورها وتسبح لك البحار بأمواجها والحيتان فى مياهها;