فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٤٧ - ترجمه
باشد يا زمينى- كار اصلاح را از خود و نزديكان خود مىآغازد. اين آيه، اعلانِ دعوت همگانى پيامبر ٦ است.
اعلان خلافت على (ع):
همراه كردن خلافت و وصايت با رسالت، نشان از جدايى ناپذيرى آنها از يكديگر است. از اين رو، شيعه معتقد است كه امامت، ادامه نبوّت است؛ بدين معنا كه شريعت الهى به واسطه مقام نبوّت آغاز و ابلاغ مىشود و با مقام امامت، حفظ و عملى مىگردد.
آيه انذار و حديث يوم الدّار از دلايل خلافت بلافصل اميرمؤمنان على (ع) است.
***
آيه تطهير
وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ وَ آتِينَ الزَّكاةَ وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً.
(احزاب/ ٣٣)
ترجمه:
در خانه خود بمانيد، و چنان كه در زمان پيشين جاهليت مىكردند، زينتهاى خود را آشكار مكنيد و نماز بگزاريد و زكات بدهيد و از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد. اى اهلبيت! خدا مىخواهد پليدى را از شما دور كند و شما را چنان كه بايد پاك دارد.
اين آيه، بر عصمت پيامبر اسلام ٦، دختر گرامى او حضرت فاطمه (س) و امامان دوازدگانه شيعه (ع) گواهى مىدهد. در اين باره كه مراد از «اهل البيت» در آيه كريمه كيست، نظريّههاى متعدّدى مطرح است (ر. ك. فتح القدير، ٤/ ٢٧٩؛ احكام القرآن، جصاص، ٥/ ٢٣٠؛ بحار الانوار، ٣٥/ ٢٣٤؛ الميزان، ١٦/ ٣١٠؛ پيام قرآن، ٩/ ١٤٠). علماى شيعه بر آناند كه «اهل البيت» پنج تناند: پيامبر ٦، على (ع)، فاطمه (س)، حسن (ع) و حسين (ع) (الميزان، ١٦/ ٣١٢؛ تفسير نمونه، ١٧/ ٣٠٢؛ آية التّطهير، ٧٩؛ پيام قرآن، ٩/ ١٤١). مسلمانان متّفقاند كه مراد از اين كلمه، اهل بيت پيامبر ٦ است؛ امّا در اينكه «اهل البيت» چه كسانى را از خويشان پيامبر ٦ در بر دارد، به اختلاف افتادهاند. برخى بر آناند كه به قرينه آيات پيشين و پسين، مراد، همسران پيامبر ٦ است؛ امّا از آن رو كه در كلمه «عنكم» ضمير به صيغه مذكّر آمده است، نمىتوان اين نظريّه را پذيرفت. بدين روى، برخى گفتهاند مراد،