فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٣٥٥ - شبهههاى غيبت
در روايات آمده است كه اگر زمين از حجّت خدا خالى باشد، ساكنانش را فرو مىبرد (الاصول من الكافى، ١/ ١٣٧). پس امام (ع) هنگام غيبت نيز زنده است و زندگى مىكند؛ امّا وجود او همچون خورشيد در پس ابر پنهان است. هر چند ديده نمىشود، اهل جهان را نور و گرما مىبخشد (منتخب الاثر، ٢٧١ و ٢٧٢). ب. اگر علّت غيبت، خطرى است كه جان امام (ع) را تهديد مىكند، چرا امامان معصوم (ع) ديگر غيبت نكردند؟ چرا او همانند نياكان خود، ظاهر نمىشود تا يا پيروز گردد و يا به شهادت رسد؟ دانشمندان شيعه در پاسخ به اين مسئله گفتهاند: امام زمان (ع) مأمور است كه دادگرى و يكتاپرستى را در زمين استقرار بخشد. چنين نيست كه او همانند پدرانش از روى تقيّه با ستمگران بيعت كند. ظهور آن حضرت، پيش از آماده شدن شرايط، موجب مىشود كه نتواند به وظايف خويش عمل كند و به اهداف الهى دست يابد. امامان پيشين چنين وظايفى برعهده نداشتهاند (امامت و مهدويّت، ٢/ ٣٤٩).