فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٢٤٥ - دين آيين آسمانى
امروز، بزرگترين و مهمترين فرقه شيعه شمرده مىشوند. شيعه فرقههايى ديگر نيز دارد- همانند زيديّه، اسماعيليّه و كيسانيّه- كه در شمار امامان با يكديگر همراه نيستند؛ امّا همه آنها بر خلافت بلافصل علىّ بن ابىطالب اتّفاق دارند.
دلائل حصر شمار امامان در عدد دوازده:
امامت حضرت على (ع) به دليل تصريح مكرّر پيامبر اسلام ٦ ثابت است. (امامت) امامت يازده تن ديگر نيز به نصّ پيامبر اسلام ٦ و نصّ امام پيشين (عقائد الاماميّة، ٧٦- ٧٤). گروه شيعه براى اثبات مدّعاى خويش مستندات بسيارى دارد (ر. ك. اصول كافى، ٢/ ٥٣٩- ٣٨٩) كه دو نمونه از آنها عبارتاند از:
الف. از جابر بن عبداللّه انصارى نقل است كه از پيامبر اسلام ٦ درباره مصداق «اولى الامر» (نساء/ ٥٩) پرسيده است. پيامبر ٦ فرمود: «آنان خلفاى من و امامانِ پس از مناند. نخستينِ آنان علىّ بن ابى طالب است و سپس حسن و آن گاه حسين و سپس علىّ بن الحسين و آن گاه محمّد بن على ... و سپس صادق، جعفر بن محمّد و آن گاه موسى بن جعفر و سپس علىّ بن موسى و آن گاه محمّد بن على و سپس علىّ بن محمّد و آن گاه حسن بن على و واپسين تن، همنام من، محمد است ....» (الميزان، ٤/ ٤٠٨ و ٤٠٩)
ب. شيخ طبرسى از ابوجعفر ابن بابويه نقل كرده است كه پيامبر اسلام ٦ فرمود:
«امامانِ پس از من، دوازده تناند. نخستينِ آنان علىّ بن ابى طالب است و واپسين تن، قائم است. آنان خلفا و اوصيا و اولياى مناند و پس از من حجّت خدايند در ميان امت من. هر كس آنان را دوست بدارد، مؤمن است و هر كس انكار كند، كافر است (اعلام الورى باعلام الهدى، ٣٧٠ و ٣٧١).
افزون بر منابع شيعى، در بسيارى از منابع اهل سنّت نيز احاديثى در اين باره آمده است كه خلافت امامان دوازدهگانه را ثابت مىكند (عقائد الشّيعة الاماميّة و تاريخهم، ١١٢- ١٠٣).
***
دين: آيين آسمانى
كلمه «دين» معانى متعدّدى دارد؛ از جمله: جزا، طاعت، حساب، داورى و آيين آسمانى. قرآن كريم، اين كلمه را بيشتر در دو معناى طاعت (بقره/ ٢٥٦؛ زمر/ ٢ و ٣؛