فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ١٨٩ - تكامل در جهان آخرت كمال يافتن انسان در برزخ و قيامت
حكم تكليفى بدين سان تقسيم كرد:
١. تقيّه واجب:
هنگام دفع ضرر فورى؛
٢. تقيّه مستحب:
هنگام دفع ضرر تدريجى؛
٣. تقيّه مباح:
هنگامى كه تقيّه و عدم آن يكسان است؛
٤. تقيّه مكروه:
هنگامى كه ترك تقيّه و برتابيدن ضرر بهتر است؛
٥. تقيّه حرام:
هنگامى كه تقيّه موجب ترك امر مهمتر مىشود (التّقيّة، شيخ مرتضى انصارى، ٣٩).
تقيّه را از نظر انگيزه و علّت نيز بر دو گونه دانستهاند: تقيّه حفظى (خوفى) و تقيّه مداراتى. تقيّه حفظى آن گاه پيش مىآيد كه پاى حفظ دين، جان، مال يا آبرو در ميان باشد. تقيّه مداراتى براى فراهم ساختن حُسن معاشرت با اكثريّت مسلمانان و ايجاد وحدت سياسى و اجتماعى انجام مىگيرد.
***
تكامل در جهان آخرت: كمال يافتن انسان در برزخ و قيامت
انسان در زندگى دنيوى، با علم و اختيار و ديگر توانايىهايى كه خداوند در او برنهاده است، مىتواند خويشتن را به كمال رساند.
روح انسانى، مجرّد و غير مادّى است؛ ولى با تعلّق به بدن تكامل مىيابد تا جايى كه از آن بىنياز مىگردد. حركت انسان همانند ديگر آفريدگان، به سوى خدا است با اين تفاوت كه او از آزادى و آگاهى بهرهمند است و راه كمال را از روى اختيار برمىگزيند. تكامل انسان در گرو آن است كه از پيامبران الهى (ع) پيروى كند و از حيات طيّبه برخوردار شود و در پندار و گفتار و كردار تعالى يابد و خود را براى زندگى جاودان اخروى آماده سازد.
ويژگىهاى حيات دنيوى و خصايصى كه انسان در اين حيات از آن برخوردار است، راه حركت به سوى خداى متعال را در پيش او مىگشايد. چون انسان مىميرد، با دو دوره زندگى ديگر رو به رو مىشود:
زندگى برزخى و اخروى. از قرآن و روايات بزرگان معصوم (ع) برمىآيد كه انسان در اين دو دوره از زندگى نيز از گونهاى حركت تكاملى نصيب مىبرد. حكيمان مسلمان با الهام از اين آيات و روايات، درباره تكامل برزخى بحث كردهاند هر چند بابى مستقل براى اين موضوع نگشودهاند و در ميان مباحث ديگر بدان پرداختهاند. درباره تكامل انسان پس از مرگ مسئلهاى عقلى