توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٩٨ - احكام كفن ميّت

پيش از تمام شدن عدّه بميرد، شوهرش بايد كفن او را بدهد، وچنانچه شوهر بالغ نباشد يا ديوانه باشد ولىّ شوهر بايد از مال او كفن زن رابدهد.

مسأله ٥٨٣- كفن ميّت بر خويشان او واجب نيست، اگرچه مخارج او در حال زندگى بر آنان واجب باشد.

مسأله ٥٨٤- احتياط واجب آن است كه هر يك از سه پارچه كفن به قدرى نازك نباشد، كه بدن ميّت از زير آن پيدا باشد.

مسأله ٥٨٥- كفن كردن با پوست مردار، جائز نيست اگر چه چيز ديگرى هم پيدا نشود، و نيز كفن كردن ميّت را با مغصوب جائز نيست و چنانچه كفن ميّت غصبى باشد و صاحب آن راضى نباشد، بايد از تنش بيرون آورند، اگرچه او را دفن كرده باشند.

مسأله ٥٨٦- كفن كردن ميّت با چيز نجس و با پارچه ابريشمى خالص، يا پارچه‌اى كه با طلا بافته شده جائز نيست، ولى در حال ناچارى اشكال ندارد.

مسأله ٥٨٧- كفن كردن با پارچه‌اى كه از پشم يا موى حيوان حرام گوشت تهيّه شده در حال اختيار جائز نيست ولى جايز است كه با پوست حيوان حلال گوشتى كه به دستور شرع كشته شده، ميّت را كفن كنند بشرط آنكه صدق لباس بكند همچنيبن اگر كفن از مو وپشم حيوان حلال گوشت باشد اشكال ندارد، اگرچه احتياط مستحبّ آن است كه با اين دو هم كفن ننمايند.

مسأله ٥٨٨- اگر كفن ميّت به نجاست خود او يا به نجاست ديگرى نجس شود، چنانچه كفن ضايع نمى‌شود بايد مقدار نجس را بشويند يا ببرند، اگرچه بعد از گذاشتن در قبر باشد و اگر شستن يا بريدن آن ممكن نيست، در صورتى كه عوض كردن آن ممكن باشد، بايد عوض نمايند.

مسأله ٥٨٩- كسى كه براى حجّ يا عمره احرام بسته اگر بميرد، بايد مثل ديگران كفن شود وپوشاندن سر وصورتش اشكال ندارد.

مسأله ٥٩٠- مستحبّ است انسان در حال سلامتى، كفن وسدر وكافور خود را تهيّه كند.