توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٣٢ - احكام شكار كردن با اسلحه

بچه مسلمان باشد كه خوب وبد را بفهمد و اگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با اهل بيت پيغمبر مى‌كند، حيوانى را شكار نمايد حلال نيست؛ سوم- اسلحه را براى شكار كردن حيوان بكار برد، و اگر مثلًا جايى را نشان كند واتّفاقاً حيوانى را بكشد، آن حيوان پاك نيست وخوردن آنهم حرام است؛ چهارم- در وقت بكار بردن اسلحه نام خدا را ببرد و چنانچه عمداً نام خدا را نبرد شكار حلال نمى‌شود، ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد؛ پنجم- وقتى به حيوان برسد كه مرده باشد، يا اگر زنده است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد و چنانچه به اندازه سر بريدن وقت باشد وسر حيوان را نبرد تا بميرد، حرام است.

مسأله ٢٦١٨- اگر دو نفر حيوانى را شكار كنند، و يكى از آنان مسلمان و ديگرى‌كافر باشد يا يكى از آندو نام خدا را ببرد وديگرى عمداً نام خدا را نبرد، آن حيوان حلال نيست.

مسأله ٢٦١٩- اگر بعد از آن كه حيوانى را تير زدند مثلًا در آب بيفتد وانسان بداند كه حيوان به واسطه تير وافتادن در آب جان داده، حلال نيست بلكه اگرشك كند كه فقط براى تير بوده يا نه، حلال نمى‌باشد.

مسأله ٢٦٢٠- اگر با سگ غصبى يا اسلحه غصبى حيوانى را شكار كند، شكار حلال است ومال خود او مى‌شود، ولى گذشته از اين كه گناه كرده، بايد اجرت اسلحه يا سگ را به صاحبش بدهد.

مسأله ٢٦٢١- اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح است با شرطهايى كه گفته شد، حيوانى را دو قسمت كنند وسر وگردن در يك قسمت بماند وانسان وقتى برسد كه حيوان جان داده باشد هردو قسمت حلال است و همچنين است اگر حيوان زنده باشد و به اندازه سر بريدن وقت نباشد امّا اگر حيوان زنده باشد و به اندازه سر بريدن وقت باشد وممكن باشد كه مقدارى زنده بماند، قسمتى‌كه سر وگردن ندارد حرام وقسمتى كه سر وگردن دارد، اگر سر آن را به دستورى كه در شرع معيّن شده ببرند حلال وگرنه آنهم حرام مى‌باشد.