توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٢١ - شرائط كسانى كه مستحقّ زكاة هستند

مسأله ١٩٥٨- اگر طفل يا ديوانه‌اى از شيعه فقير باشد، انسان مى‌تواند به ولىّ او زكاة بدهد، به قصد اين كه آنچه را كه مى‌دهد ملك طفل يا ديوانه باشد.

مسأله ١٩٥٩- اگر به ولىّ طفل وديوانه دسترسى ندارد، مى‌تواند خودش يا بوسيله يك نفر امين زكاة را به مصرف طفل يا ديوانه برساند و بايد موقعى كه زكاة به مصرف آنان مى‌رسد، نيّت زكاة كند.

مسأله ١٩٦٠- به فقيرى كه گدايى مى‌كند، مى‌شود زكاة داد، ولى به كسى كه زكاة را در معصيت مصرف مى‌كند نمى‌شود زكاة داد.

مسأله ١٩٦١- به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا به جاى مى‌آورد، در صورتى‌كه ندادن زكاة به او سبب ترك معصيت او شود، نبايد به او زكاة داد.

مسأله ١٩٦٢- به كسى كه بدهكار است ونمى‌تواند بدهى خود را بدهد، اگرچه مخارج او بر انسان واجب باشد، مى‌شود زكاة داد مگر قرض در رابطه با نفقه شخص واجب النفقه باشد.

مسأله ١٩٦٣- انسان نمى‌تواند مخارج كسانى را كه مثل اولاد خرجشان بر او واجب است از زكاة بدهد، ولى اگر مخارج آنان را ندهد، ديگران مى‌توانند به آنان زكاة بدهند.

مسأله ١٩٦٤- اگر انسان زكاة به پسرش بدهد كه خرج زن ونوكر وكلفت خود نمايد، اشكال ندارد.

مسأله ١٩٦٥- اگر پسر به كتابهاى علمى دينى احتياج داشته باشد، پدر مى‌تواند براى خريدن آنها به او زكاة بدهد.

مسأله ١٩٦٦- پدر مى‌تواند به پسرش زكاة بدهد كه براى خود زن بگيرد، پسر هم مى‌تواند براى آن كه پدرش زن بگيرد زكاة خود را به او بدهد.

مسأله ١٩٦٧- به زنى كه شوهرش مخارج او را مى‌دهد، يا خرجى نمى‌دهد ولى‌ممكن است او را به دادن خرجى مجبور كنند، نمى‌شود زكاة داد.

مسأله ١٩٦٨- زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد، شوهرش وديگران مى‌توانند به او زكاة بدهند ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج او را بدهد، يا به جهت ديگرى‌