توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨١ - احكام روز&#١٧٢٨ قضا

مسأله ١٧١١- اگر كافر مسلمان شود، واجب نيست روزهاى وقتى را كه كافر بوده قضا نمايد، ولى اگر مسلمانى كافر شود و دوباره مسلمان گردد، روزهاى وقتى را كه كافر بوده بايد قضا نمايد.

مسأله ١٧١٢- روزه‌اى كه از انسان به واسطه مستى فوت شود، بايد قضا نمايد اگرچه چيزى را كه به واسطه آن مست شده، براى معالجه خورده باشد.

مسأله ١٧١٣- اگر براى عذرى چند روز روزه نگيرد و بعد شك كند كه چه وقت عذر او برطرف شده، مى‌تواند مقدار كمتر را روزه بگيرد اگرچه بنابر احتياط مستحبّ بايد مقدار بيشترى را كه احتمال مى‌دهد روزه نگرفته قضا نمايد، مثلًا كسى كه پيش از ماه رمضان مسافرت كرده ونمى‌داند پنجم رمضان از سفر برگشته يا ششم مى‌تواند پنج روز روزه بگيرد اگرچه بنابر احتياط مستحبّ، شش روز روزه بگيرد و همچنين است كسى كه نمى‌داند چه وقت عذر برايش پيدا شده، مى‌تواند مقدار كمتر را قضا نمايد، مثلًا اگر در آخرهاى ماه رمضان مسافرت كند و بعد از رمضان برگردد ونداند كه بيست و پنجم رمضان مسافرت كرده يا بيست وششم، مى‌تواند مقدار كمتر يعنى پنج روز را قضا كند، اگرچه احتياط مستحب آن است كه مقدار بيشتر يعنى شش روز را قضا نمايد.

مسأله ١٧١٤- اگر از چند ماه رمضان روزه قضا داشته باشد، قضاى هركدام را كه اوّل بگيرد مانعى ندارد ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد، مثلًا پنج روز از رمضان آخر قضا داشته باشد وپنج روز هم به رمضان مانده باشد، بايد اوّل قضاى‌رمضان آخر را بگيرد.

مسأله ١٧١٥- اگر قضاى روزه چند رمضان بر او واجب باشد و در نيّت معيّن نكند، روزه‌اى را كه مى‌گيرد قضاى كدام رمضان است، قضاى سال اوّل حساب مى‌شود.

مسأله ١٧١٦- كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته اگر وقت قضاى روزه او تنگ نباشد، مى‌تواند پيش از ظهر روزه خود را باطل نمايد.

مسأله ١٧١٧- اگر قضاى روزه ميّتى را گرفته باشد، احتياط واجب آن است كه بعد از ظهر روزه را باطل نكند.