و كسى كه نايب مى‌شود، بايد او را با دست خود او تيمّم دهد و اگر ممكن نباشد بايد نايب، دست خود را به چيزى كه تيمّم به آن صحيح است بزند و به پيشانى وپشت دستهاى او بكشد.

مسأله ٧٢٠- اگر در بين تيمّم شك كند كه قسمتى از آن را فراموش كرده يا نه و تجاوز محل هم نشده است بايد آن قسمت را با آنچه بعد از آن است بجا آورد و اگر بعد از تجاوز محل شك كند مثل اين كه در وقت مسح دست چپ شك كند كه پيشانى را مسح كرده است يا نه به اين شك اعتنا بكند بنابر احتياط واجب.

مسأله ٧٢١- اگر بعد از مسح دست چپ شك كند كه درست تيمّم كرده يا نه، تيمّم او صحيح است.

مسأله ٧٢٢- كسى كه وظيفه‌اش تيمّم است نمى‌تواند پيش از وقت نماز براى نماز بنابر احتياط واجب تيمّم كند، ولى اگر براى كار واجب ديگر يا مستحبّى تيمّم كند وتا وقت نماز عذر باقى باشد، اگر مأيوس از پيدا كردن آب باشد، مى‌تواند با همان تيمّم نماز بخواند.

مسأله ٧٢٣- كسى كه وظيفه‌اش تيمّم است، اگر بداند تا آخر وقت عذر او باقى مى‌ماند يا مأيوس از برطرف شدن عذر باشد در وسعت وقت مى‌تواند با تيمّم نماز بخواند، ولى اگر بداند كه تا آخر وقت عذر او برطرف مى‌شود، بايد صبر كند و با وضو يا غسل نماز بخواند و نيز اگر اميد دارد كه عذرش برطرف شود، به احتياط مستحبّ بايد صبر كند و با وضو يا غسل نماز بخواند، يا در تنگى وقت با تيمّم نماز را بجا آورد.

مسأله ٧٢٤- كسى كه نمى‌تواند وضو بگيرد، يا غسل كند، اگر احتمال ندهد كه عذرش بزودى برطرف شود، مى‌تواند نمازهاى قضاى خود را با تيمّم بخواند، ولى اگر احتمال دهد، بزودى عذر او برطرف مى‌شود، خواندن نماز قضا براى او اشكال دارد.

مسأله ٧٢٥- كسى كه نمى‌تواند وضو بگيرد يا غسل كند، جائز است نمازهاى مستحبّى را كه مثل نافله‌هاى شبانه روز وقت معيّن دارد با تيمّم بخواند، ولى اگر احتمال دهد كه تا آخر وقت آنها عذر او برطرف مى‌شود، نبايد آنها را در اوّل وقتشان بجا آورد.

مسأله ٧٢٦- كسى كه احتياطاً بايد غسل جبيره‌اى وتيمّم نمايد، مثلًا جراحتى در