توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٥٢ - احكام وصيّت

و همچنين است مفلس ولى اگر طفل ده ساله‌اى كه خوب و بد را تميز مى‌دهد در كارهاى خوب مثل ساختن مسجد و پل و آب‌انبار و ساير خيرات وصيّت كند وصيّت او صحيح است.

مسأله ٢٧١٤- كسى كه از روى عمد خودكشى مى‌كند مثلًا زخمى به خود زده يا سمى خورده است كه به واسطه آن، يقين يا گمان به مردن او پيدا مى‌شود، اگر وصيّت كند كه مقدارى از مال او را به مصرف برسانند، صحيح نيست مگر آن كه وصيّتش مال قبل از اين كار باشد.

مسأله ٢٧١٥- اگر انسان وصيّت كند كه چيزى به كسى بدهند در صورتى آنكس آن چيز را مالك مى‌شود كه بعد از مردن وصيّت كننده يا در زمان زنده بودن او وصيّت را قبول كند.

مسأله ٢٧١٦- وقتى انسان نشانه‌هاى مرگ را در خود ديد، بايد فوراً امانتهاى‌مردم را به صاحبانش برگرداند اگر چنانچه احتمال مى‌دهد كه بعد از مرگش خطرى بر امانتهاى مردم باشد و اگر به مردم بدهكار است وموقع دادن آن بدهى‌رسيده بايد بدهد و اگر خودش نمى‌تواند بدهد، يا موقع دادن بدهى او نرسيده يا صاحبانش به تأخير بدهى راضى باشند بايد وصيّت كند وبر وصيّت شاهد بگيرد، ولى اگر بدهى او معلوم باشد، وصيّت كردن لازم نيست اگر ورثه مورد اطمينان است كه بدهى را مى‌دهند والّا بايد براى ردّ كردن آن وصىّ تعيين كند.

مسأله ٢٧١٧- كسى كه نشانه‌هاى مرگ را در خود مى‌بيند اگر خمس وزكاة ومظالم بدهكار است، بايد فوراً بدهد و اگر نمى‌تواند بدهد، چنانچه از خودش مال دارد يا احتمال مى‌دهد كسى آنها را ادا نمايد، بايد وصيّت كند و همچنين است اگر حجّ بر او واجب باشد.

مسأله ٢٧١٨- كسى كه نشانه‌هاى مرگ را در خود مى‌بيند، اگر نماز وروزه قضا دارد، بايد وصيّت كند كه از مال خودش براى آنها اجير بگيرند، بلكه اگر مال نداشته باشد ولى احتمال بدهد كسى بدون آن كه چيزى بگيرد آنها را انجام مى‌دهد، بازهم واجب‌