توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٤٧ - احكام وقف

احكام وقف‌

مسأله ٢٦٩٢- اگر كسى چيزى را وقف كند از ملك او خارج مى‌شود و خود او و ديگران نمى‌توانند آن را ببخشند يا بفروشند و كسى هم از آن ملك ارث نمى‌برد، ولى در بعضى از موارد كه در «مسأله ٢١٠٩» و» ٢١١٠» گفته شد فروختن آن اشكال ندارد.

مسأله ٢٦٩٣- لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند بلكه اگر مثلًا بگويد خانه خود را وقف كردم وخودش يا كسى كه خانه را براى او وقف كرده يا وكيل يا ولىّ آن كس بگويد قبول كردم وقف صحيح است ولى اگر براى افراد مخصوصى وقف نكند بلكه مثل مسجد ومدرسه براى عموم وقف كند، يا مثلًا بر فقرا يا سادات وقف نمايد، قبول كردن كسى لازم نيست بلكه در صورت اوّلى هم قبول لازم نيست اگرچه بنابر احتياط مستحبّ قبول بهتر است.

مسأله ٢٦٩٤- اگر ملكى را براى وقف معيّن كند و پيش از قصد انشاء وقف پشيمان شود، يا بميرد، وقف درست نيست.

مسأله ٢٦٩٥- كسى كه مالى را وقف مى‌كند، بنابر احتياط مستحبّ بايد قصد قربت داشته باشد و از موقع خواندن صيغه مال را براى هميشه وقف نمايد و نيز اگر وقف را معلّق بر چيزى كه بعد از اين يقيناً يا احتمالًا حاصل شود يا او را بر چيزى كه فعلًا احتمال حصول او را بدهد معلّق نمايد وقف باطل است مثلًا بگويد خانه خود را وقف نمودم اگر خدا به من پسر بدهد يا اگر امروز روز جمعه باشد يا اگر اوّل ماه باشد