توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٤٣ - احكام نذر وعهد

مسأله ٢٦٧٤- اگر نذر كند كه مقدار معيّنى صدقه بدهد، چنانچه پيش از دادن صدقه بميرد، بايد آن مقدار را از مال او صدقه بدهند.

مسأله ٢٦٧٥- اگر نذر كند كه به فقير معيّنى صدقه بدهد، نمى‌تواند آن را به فقير ديگر بدهد و اگر آن فقير مرده باشد بنابر احتياط بايد به ورثه او بدهد.

مسأله ٢٦٧٦- اگر نذر كند كه به زيارت يكى از امامان مثلًا به زيارت حضرت اباعبداللَّه ٧ مشرّف شود، چنانچه به زيارت امام ديگر برود كافى نيست و اگر به واسطه عذرى نتواند آن امام را زيارت كند چيزى بر او واجب نيست.

مسأله ٢٦٧٧- كسى كه نذر كرده زيارت برود وغسل زيارت ونماز آن را نذر نكرده، لازم نيست آنها را بجا آورد.

مسأله ٢٦٧٨- اگر براى حرم يكى از امامان يا امامزادگان چيزى نذر كند، بايد آن را در تعمير وروشنايى وفرش حرم و مانند اينها مصرف كند، يا به زوّار وخدّام آنان بدهد.

مسأله ٢٦٧٩- اگر براى خود پيغمبر يا امامان عليهم الصلاة والسلام يا يكى از اولياء اللَّه چيزى نذر كند، چنانچه مصرف معيّنى را قصد كرده بايد به همان مصرف برساند و اگر مصرف معيّنى را قصد نكرده، بايد در امور خيرى صرف نمايد وثواب آن را هديه آن پيغمبر يا امام يا ولىّ كه نذر براى آنان كرده است نمايد.

مسأله ٢٦٨٠- گوسفندى را كه براى صدقه يا براى يكى از امامان نذر كرده‌اند، اگر پيش از آن كه به مصرف نذر برسد شير بدهد يا بچه بياورد اگر چنانچه اين شير وبچه قبل از نذر منعقد شده، مال كسى است كه آن را نذر كرده است اگر نذرش طورى‌نباشد كه شامل اينها شود و اگر بعد از نذر منعقد شده باشد بنابر احتياط واجب جزء نذر مى‌باشد.

مسأله ٢٦٨١- هرگاه نذر كند كه اگر مريض او خوب شود، يا مسافر او بيايد، عملى را انجام دهد، چنانچه معلوم شود كه پيش از نذر كردن مريض خوب شده يا مسافر آمده است، عمل كردن به نذر لازم نيست.

مسأله ٢٦٨٢- اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيّد شوهر دهد، بعد از آن كه دختر به تكليف رسيد، اختيار با خود اوست و نذر آنان اعتبار ندارد، و احتياط در آن است كه آنها دختر را وادار به ازدواج با غير سيّد نكنند.