توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٤١ - احكام نذر وعهد

بدون اجازه او نذر كند، بنابر احتياط عمل كردن به آن نذر واجب است مگر آن كه او را منع كرده باشد كه نذرش در اينصورت صحيح نيست.

مسأله ٢٦٦٣- انسان كارى را مى‌تواند نذر كند كه انجام آن برايش ممكن باشد، بنابراين كسى كه نمى‌تواند پياده كربلا برود، اگر نذر كند كه پياده برود، نذر او صحيح نيست.

مسأله ٢٦٦٤- اگر نذر كند كه كار حرام يا مكروهى را انجام دهد، يا كار واجب يا مستحبّى را ترك كند، نذر او صحيح نيست.

مسأله ٢٦٦٥- اگر نذر كند كه كار مباحى را انجام دهد يا ترك نمايد، چنانچه بجا آوردن آن وتركش از هرجهت مساوى باشد، نذر او صحيح نيست و اگر انجام آن از جهتى بهتر باشد وانسان به قصد همان جهت نذر كند، مثلًا نذر كند غذايى را بخورد كه براى عبادت قوّت بگيرد، نذر او صحيح است و نيز اگر ترك آن ازجهتى بهتر باشد وانسان براى همان جهت نذر كند كه آن را ترك نمايد مثلًا براى اين كه دود مضرّ است نذر كند كه آن را استعمال نكند نذر او صحيح مى‌باشد.

مسأله ٢٦٦٦- اگر نذر كند نماز واجب خود را در جايى بخواند كه بخودى خود ثواب نماز در آنجا زياد نيست مثلًا نذر كند نماز را در اتاق بخواند، چنانچه نماز خواندن در آنجا از جهتى بهتر باشد، مثلًا به واسطه اين كه خلوت است، انسان حضور قلب پيدا مى‌كند، نذر او صحيح است.

مسأله ٢٦٦٧- اگر نذر كند عملى را انجام دهد، بايد همانطور كه نذر كرده بجا آورد پس اگر نذر كند كه روز اوّل ماه صدقه بدهد، يا روزه بگيرد يا نماز اوّل ماه بخواند چنانچه قبل از آن روز يا بعد از آن بجا آورد كفايت نمى‌كند و نيز اگر نذر كند كه وقتى مريض او خوب شد صدقه بدهد، چنانچه پيش از آن كه خوب شود صدقه را بدهد كافى نيست.

مسأله ٢٦٦٨- اگر نذر كند روزه بگيرد ولى وقت ومقدار آن را معيّن نكند، چنانچه يك روز روزه بگيرد كافى است و اگر نذر كند نماز بخواند ومقدار وخصوصيّات آن را معيّن نكند، اگر يك نماز دو ركعتى بخواند كفايت مى‌كند و اگر