توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٢٧ - احكام سر بريدن و شكار كردن حيوانات

احكام سر بريدن و شكار كردن حيوانات‌

مسأله ٢٥٩٩- اگر حيوان حلال گوشت را به دستورى كه بعداً گفته مى‌شود سر ببرند، وحشى باشد يا اهلى، بعد از جان دادن، گوشت آن حلال وبدن آن پاك است ولى حيواناتى كه انسان با آن وطى ونزديكى كرده وحيوانى كه نجاستخوار شده، اگر به دستورى كه در شرع معيّن نموده‌اند، آن را استبراء نكرده باشد، بعد از سر بريدن، گوشت آن حلال نيست.

مسأله ٢٦٠٠- حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو و كبك و بز كوهى و حيوان حلال گوشتى كه اهلى بوده و بعداً وحشى شده مثل گاو وشتر اهلى كه فرار كرده و وحشى شده است، اگر به دستورى كه بعداً گفته مى‌شود آنها را شكار كنند پاك و حلال است ولى حيوان حلال گوشت اهلى مانند گوسفند ومرغ خانگى وحيوان حلال گوشت وحشى كه به واسطه تربيت كردن اهلى شده است، با شكار كردن پاك و حلال نمى‌شود.

مسأله ٢٦٠١- حيوان حلال گوشت وحشى در صورتى با شكار كردن پاك و حلال مى‌شود كه بتواند فرار كند يا پرواز كند، بنابر اين بچه آهو كه نمى‌تواند فرار كند وبچه كبك كه نمى‌تواند پرواز نمايد، با شكار كردن پاك وحلال نمى‌شود و اگر آهو وبچه‌اش را كه نمى‌تواند فرار كند، با يك تير شكار نمايد، آهو حلال وبچه‌اش حرام است.

مسأله ٢٦٠٢- حيوان حلال گوشتى كه مانند ماهى خون جهنده ندارد، اگر بخودى خود بميرد پاك است ولى گوشت آن را نمى‌شود خورد.