توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤١٠ - مسائل متفرّقه شير دادن

يا بد صورت، يا بد خلق يا زنا زاده باشد، و نيز مكروه است دايه‌اى‌بگيرند كه بچه‌اى كه دارد از زنا بدنيا آمده باشد.

مسائل متفرّقه شير دادن‌

مسأله ٢٥٠٥- مستحبّ است از زنها جلوگيرى كنند كه هر بچه‌اى را شير ندهند، زيرا ممكن است فراموش شود كه به چه كسانى شير داده‌اند و بعداً دو نفر محرم با يكديگر ازدواج نمايند.

مسأله ٢٥٠٦- كسانى كه به واسطه شير خوردن، خويشى پيدا مى‌كنند مستحبّ است يكديگر را احترام نمايند، ولى از يكديگر ارث نمى‌برند وحقهاى خويشى كه انسان با خويشان خود دارد براى آنان نيست.

مسأله ٢٥٠٧- در صورتى كه ممكن باشد، مستحبّ است بچه را دو سال تمام شير بدهند.

مسأله ٢٥٠٨- اگر به واسطه شير دادن حقّ شوهر از بين نرود، زن مى‌تواند بدون اجازه شوهر، بچه كس ديگر را شير بدهد ولى جائز نيست بچه‌اى را شير دهد كه به واسطه شير دادن به آن بچه به شوهر خود حرام شود، مثلًا اگر شوهر او دختر شير خوارى را براى خود عقد كرده باشد، زن نبايد آن دختر را شير دهد، چون اگر آن دختر را شير دهد، خودش مادر زن شوهر مى‌شود وبر او حرام مى‌گردد.

مسأله ٢٥٠٩- اگر بخواهد زن برادرش به او محرم شود، بايد دختر شيرخوارى را مثلًا دو روزه براى خود صيغه كند و در آن دو روز با شرائطى كه در «مسأله ٢٤٩٠» گفته شد، زن برادرش آن دختر را شير دهد.

مسأله ٢٥١٠- اگر مرد پيش از آن كه زنى را براى خود عقد كند، بگويد به واسطه شير خوردن آن زن بر او حرام شده، مثلًا بگويد شير مادر او را خورده، چنانچه تصديق او ممكن باشد، نمى‌تواند با آن زن ازدواج كند و اگر بعد از عقد بگويد و خود زن هم حرف او را قبول نمايد، عقد باطل است پس اگر مرد با او نزديكى نكرده باشد،