توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٠٣ - مسائل متفرّقه زناشويى

آن دختر را براى پسر خود كه از آن زن نيست عقد كند و نيز اگر دخترى را براى پسر خود عقد كند مى‌تواند با مادر آن دختر ازدواج نمايد.

مسأله ٢٤٦٩- اگر زنى از زنا آبستن شود در صورتى كه آن زن يا مردى كه با او زنا كرده يا هر دوى آنان مسلمان باشند يا هيچكدام مسلمان نباشند، براى آن زن جائز نيست بچه را سقط كند.

مسأله ٢٤٧٠- اگر كسى با زنى كه شوهر ندارد و در عدّه كسى هم نيست زنا كند، چنانچه بعد او را عقد كند و بچه‌اى كه از آنان پيدا شود در صورتى كه ندانند از نطفه حلال است يا حرام آن بچه، حلال زاده است.

مسأله ٢٤٧١- اگر مرد نداند كه زن در عدّه است و با او ازدواج كند، چنانچه زن هم نداند و بچه از آنان به دنيا آيد حلال زاده است و شرعاً فرزند هردو مى‌باشد ولى‌اگر زن مى‌دانسته كه در عدّه است شرعاً بچه فرزند پدر است و در هر دو صورت عقد آنان باطل است و به يكديگر حرام مى‌باشند.

مسأله ٢٤٧٢- اگر زن بگويد يائسه‌ام نبايد حرف او را قبول كرد، ولى اگر بگويد شوهر ندارم، حرف او قبول مى‌شود.

مسأله ٢٤٧٣- اگر بعد از آن كه انسان با زنى ازدواج كرد كسى بگويد آن زن شوهر داشته و زن بگويد نداشتم، چنانچه شرعاً ثابت نشود كه زن شوهر داشته، بايد حرف آن زن را قبول كرد.

مسأله ٢٤٧٤- تا هفت سال دختر تمام نشده، پدر نمى‌تواند او را از مادرش جدا كند.

مسأله ٢٤٧٥- مستحبّ است در شوهر دادن دخترى كه بالغه است يعنى مكلّف شده، عجله كنند حضرت صادق ٧ فرمودند: يكى از سعادتهاى مرد آن است كه دخترش در خانه او حيض نبيند.

مسأله ٢٤٧٦- اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد، واجب است كه زن مهر را نگيرد و شوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند.

مسأله ٢٤٧٧- كسى كه از زنا به دنيا آمده اگر زن بگيرد و بچه‌اى پيدا كند، بچه حلال‌زاده است.