توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٧٤ - احكام وكالت

مسأله ٢٢٧٠- كسى كه گاهى عاقل وگاهى ديوانه است، تصرّفى كه موقع ديوانگى در مال خود مى‌كند، صحيح نيست.

مسأله ٢٢٧١- انسان مى‌تواند در مرضى كه به آن مرض از دنيا مى‌رود، هرقدر از مال خود را به مصرف خود وعيال و مهمان وكارهائى كه اسراف شمرده نمى‌شود، برساند و نيز اگر مال خود را به قيمت بفروشد يا اجاره دهد اشكال ندارد وهم چنين اگر مال خود را به كسى ببخشد يا ارزانتر از قيمت بفروشد، معامله او صحيح واشكالى ندارد.

احكام وكالت‌

وكالت آن است كه انسان كارى را كه مى‌تواند در آن دخالت كند، به ديگرى واگذار نمايد تا از طرف او انجام دهد، مثلًا كسى را وكيل كند كه خانه او را بفروشد يا زنى را براى او عقد نمايد، پس آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مى‌كند، چون حقّ ندارد در مال خود تصرّف كند، نمى‌تواند براى فروش آن كسى را وكيل نمايد مگر آن كه با اجازه ولىّ باشد.

مسأله ٢٢٧٢- در وكالت لازم نيست صيغه بخوانند و اگر انسان به ديگرى‌بفهماند كه او را وكيل كرده و او هم بفهماند قبول نموده، مثلًا مال خود را به كسى بدهد كه براى او بفروشد و او مال را بگيرد وكالت صحيح است.

مسأله ٢٢٧٣- اگر انسان كسى را كه در شهر ديگر است وكيل نمايد وبراى او وكالت نامه بفرستد و او قبول كند، اگرچه وكالت نامه بعد از مدّتى برسد وكالت صحيح است.

مسأله ٢٢٧٤- موكل يعنى كسى كه ديگرى را وكيل مى‌كند و نيز كسى كه وكيل مى‌شود، بايد بالغ و عاقل باشد و از روى قصد و اختيار اقدام كند و همچنين در جايى كه تصرّفات طفل نافذ است مثل وصيّت طفل ده ساله كه نافذ است در اين صورت وكالت او هم نافذ خواهد بود.

مسأله ٢٢٧٥- كارى را كه انسان نمى‌تواند انجام دهد، يا شرعاً نبايد انجام دهد