توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣٢ - مسائل متفرّقه زكاة فطره

مسأله ٢٠٤٥- اگر به نيّت فطره مقدارى از مال خود را كنار بگذارد وتا ظهر روز عيد به مستحقّ ندهد احتياط واجب آن است كه هر وقت آن را مى‌دهد نيّت فطره نمايد.

مسأله ٢٠٤٦- اگر موقعى كه دادن زكاة فطره واجب است، فطره را ندهد و كنار هم نگذارد، بعداً بايد بدون اين كه نيّت اداء و قضاء كند فطره را بدهد.

مسأله ٢٠٤٧- اگر فطره را كنار بگذارد، نمى‌تواند آن را براى خودش بردارد ومال ديگرى را براى فطره بگذارد.

مسأله ٢٠٤٨- اگر انسان مالى داشته باشد كه قيمتش از فطره بيشتر است، چنانچه فطره را ندهد ونيّت كند كه مقدارى از آن مال براى فطره باشد، اشكال دارد.

مسأله ٢٠٤٩- اگر مالى را كه براى فطره كنار گذاشته از بين برود، چنانچه دسترسى به فقير داشته ودادن فطره را تأخير انداخته، بايد عوض آن را بدهد و اگر دسترسى به فقير نداشته ضامن نيست.

مسأله ٢٠٥٠- اگر در محلّ خودش مستحقّ پيدا شود، احتياط مستحبّ آن است كه فطره را به جاى ديگر نبرد و اگر به جاى ديگر ببرد وتلف شود، بايد عوض آن را بدهد.