توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٢٤ - مسائل متفرّقه زكاة

مسأله ١٩٨٢- اگر از زكاتى كه كنار گذاشته منفعتى ببرد، مثلًا گوسفندى كه براى زكاة گذاشته بره بياورد، مال فقير است.

مسأله ١٩٨٣- اگر موقعى كه زكاة را كنار مى‌گذارد ومستحقّى حاضر باشد، بهتر است زكاة را به او بدهد، مگر كسى را در نظر داشته باشد كه دادن زكاة به او از جهتى بهتر باشد.

مسأله ١٩٨٤- اگر بدون اجازه حاكم شرع با مالى كه براى زكاة كنار گذاشته تجارت كند و ضرر نمايد، نبايد چيزى از زكاة كم كند، ولى اگر منفعت كند، بنابر احتياط واجب بايد آن را به مستحقّ بدهد بلكه از حاكم شرع اجازه بگيرد و به مستحقّ بدهد ولى اگر زكاة را جدا نكرده تجارت كند، سود مال خودش است همچنانكه زيان مال اوست وضامن مال زكاة است.

مسأله ١٩٨٥- اگر پيش از آن كه زكاة بر او واجب شود، چيزى بابت زكاة به فقير بدهد، زكاة حساب نمى‌شود و بعد از آن كه زكاة بر او واجب شد، اگر چيزى را كه به فقير داده از بين نرفته باشد و آن فقير هم به فقر خود باقى باشد، مى‌تواند چيزى را كه به او داده بابت زكاة حساب كند.

مسأله ١٩٨٦- فقيرى كه مى‌داند زكاة بر انسان واجب نشده، اگر چيزى بابت زكاة بگيرد و پيش او تلف شود ضامن است، پس موقعى كه زكاة بر انسان واجب مى‌شود اگر آن فقير به فقر خود باقى باشد، مى‌تواند عوض چيزى را كه به او داده بابت زكاة حساب كند.

مسأله ١٩٨٧- فقيرى كه نمى‌داند زكاة بر انسان واجب نشده، اگر چيزى بابت زكاة بگيرد و پيش او تلف شود، ضامن نيست وانسان نمى‌تواند عوض آن را بابت زكاة حساب كند.

مسأله ١٩٨٨- مستحبّ است زكاة گاو وگوسفند وشتر را به فقيرهاى آبرومند بدهد و در دادن زكاة، خويشان خود را بر ديگران واهل علم وكمال را بر غير آنان وكسانى را كه اهل سئوال نيستند، بر اهل سئوال مقدّم بدارد، ولى اگر دادن زكاة به فقيرى از جهت ديگر بهتر باشد، مستحبّ است زكاة را به او بدهد.

مسأله ١٩٨٩- بهتر است زكاة را آشكار وصدقه مستحبّى را مخفى بدهد.