توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٠٧ - زكاة جو وگندم وخرما وكشمش

مسأله ١٨٨١- اگر بعد از آن كه زكاة گندم وجو وخرما وانگور واجب شد مالك آن بميرد، بايد مقدار زكاة را از مال او بدهند ولى اگر پيش از واجب شدن زكاة بميرد، هريك از ورثه كه سهم او به اندازه نصاب است، بايد زكاة سهم خود را بدهد.

مسأله ١٨٨٢- كسى كه از طرف حاكم شرع مأمور جمع آورى زكاة است موقع خرمن كه گندم وجو را از كاه جدا مى‌كنند و بعد از خشك شدن خرما وانگور مى‌تواند زكاة را مطالبه كند و اگر مالك ندهد و چيزى كه زكاة آن واجب شده، ازبين برود بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ١٨٨٣- اگر بعد از مالك شدن درخت خرما وانگور يا زراعت گندم وجو، زكاة آنها واجب شود مثلًا خرما در ملك او زرد يا سرخ شود بايد زكاة آن را بدهد.

مسأله ١٨٨٤- اگر بعد از آن كه زكاة گندم وجو وخرما وانگور واجب شد، زراعت ودرخت را بفروشد بايد زكاة آنها را بدهد.

مسأله ١٨٨٥- اگر انسان گندم يا جو يا خرما يا انگور را بخرد وبداند كه فروشنده زكات آن را داده يا شك كند كه داده يانه، چيزى بر او واجب نيست، و اگر بداند كه زكات آن را نداده، چنانچه حاكم شرع بخواهد مى‌تواند عين زكاة را از دست مشترى بگيرد وصحّت معامله بستگى به اجازه حاكم شرع ندارد، و همچنين معامله صحيح است اگر فروشنده يا خريدار قيمت آن مقدار را بدهد و در صورتى كه قيمت آن مقدار را خريدار به فروشنده داده باشد، مى‌تواند از او پس بگيرد و به مستحقّش برساند.

مسأله ١٨٨٦- اگر وزن گندم وجو وخرما وكشمش موقعى كه تر است به ٢٨٨ من و ٤٥ مثقال كم برسد و بعد از خشك شدن كمتر از اين مقدار شود، زكاة آن واجب نيست.

مسأله ١٨٨٧- اگر گندم وجو وخرما را پيش از خشك شدن مصرف كند، چنانچه خشك آنها به اندازه نصاب باشد، بايد زكاة آنها را بدهد.

مسأله ١٨٨٨- خرمايى كه تازه آن را مى‌خورند و اگر بماند خيلى كم مى‌شود يا بعد از خشك شدن، خرما به آن نمى‌گويند، چنانچه مقدارى باشد كه خشك آن به ٢٨٨ من و ٤٥ مثقال كم برسد، زكاة آن واجب است.