توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨٤ - احكام روز&#١٧٢٨ مسافر

مسأله ١٧٣١- مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد، ولى اگر براى فرار از روزه باشد، مكروه است.

مسأله ١٧٣٢- اگر غير روزه رمضان، روزه معيّن ديگرى بر انسان واجب باشد مثلًا نذر كرده باشد روز معيّنى را روزه بگيرد، مى‌تواند مسافرت كند و اگر در سفر باشد، واجب نيست قصد كند كه ده روز در جايى بماند و آن روز را روزه بگيرد اگرچه احتياط آنست كه سفر نكند و يا اگر در سفر است قصد اقامه كند و روزه نذرى را بگيرد.

مسأله ١٧٣٣- اگر نذر كند روزه بگيرد وروز آن را معيّن نكند، نمى‌تواند آن را در سفر بجا آورد ولى چنانچه نذر كند كه روز معيّنى را در سفر روزه بگيرد، بايد آن را در سفر بجا آورد و نيز اگر نذر كند روز معيّنى را چه مسافر باشد يا نباشد، روزه بگيرد، بايد آن روز را اگرچه مسافر باشد، روزه بگيرد.

مسأله ١٧٣٤- مسافر مى‌تواند براى خواستن حاجت سه روز در مدينه طيّبه روزه مستحبّى بگيرد و بنابر احتياط بايد سه روز، چهار شنبه وپنج شنبه وجمعه باشد.

مسأله ١٧٣٥- كسى كه نمى‌داند روزه مسافر باطل است، اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد، روزه‌اش باطل مى‌شود و اگر تا مغرب نفهمد، روزه‌اش صحيح است.

مسأله ١٧٣٦- اگر فراموش كند كه مسافر است، يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مى‌باشد و در سفر روزه بگيرد، روزه او باطل است.

مسأله ١٧٣٧- اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد روزه خود را تمام كند و اگر پيش از ظهر مسافرت كند، وقتى به حدّ ترخّص برسد، بايد روزه خود را باطل كند و اگر پيش از آن روزه را باطل كند، كفّاره بر او واجب است وامّا اگر قبل از ظهر از شهر خود حركت كند ولكن بعد از ظهر به حدّ ترخّص برسد روزه او صحيح است ولى اگر قبل از ظهر به حدّ ترخّص برسد لكن بعد از ظهر وارد شهر خود بشود در اين صورت بنابر احتياط واجب قضا هم دارد.

مسأله ١٧٣٨- اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد، يا به جايى برسد كه‌