توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٦٢ - نيّت

و اگر بعد از اذان بالغ شود روزه آن روز بر او واجب نيست، و اگر نيّت روزه تبرّعى كرده بود روزه آن روز را بايد تمام كند.

مسأله ١٥٧٩- كسى كه براى بجا آوردن روزه ميّتى اجير شده، اگر روزه مستحبّى بگيرد اشكال ندارد ولى كسى كه روزه قضا دارد، نمى‌تواند روزه مستحبّى‌بگيرد، و همچنين است اگر روزه واجب ديگرى به ذمّه دارد نمى‌تواند روزه مستحبّى بگيرد، و چنانچه فراموش كند وروزه مستحبّى بگيرد، در صورتى كه پيش از ظهر يادش بيايد، روزه مستحبّى او به هم مى‌خورد و مى‌تواند نيّت خود را به روزه واجب برگرداند.

مسأله ١٥٨٠- اگر غير روزه ماه رمضان، روزه معيّن ديگرى بر انسان واجب باشد، مثلًا نذر كرده باشد كه روز معيّنى را روزه بگيرد چنانچه عمداً ازاذان صبح نيّت نكند، روزه‌اش باطل است و اگر نداند كه روزه آن روز بر او واجب است يا فراموش كند و پيش از ظهر يادش بيايد، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد ونيّت كند روزه صحيح وگرنه باطل مى‌شود.

مسأله ١٥٨١- اگر براى روزه‌اى كه واجب است وروز آن معيّن نيست مثل روزه كفّاره عمداً تا ظهر نيّت نكند اشكال ندارد بلكه اگر پيش از نيّت تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد، يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد و پيش از ظهر نيّت كند، روزه او صحيح است.

مسأله ١٥٨٢- اگر در ماه رمضان، پيش از ظهر، كافر مسلمان شود روزه او صحيح نيست.

مسأله ١٥٨٣- اگر مريض پيش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد احتياط مستحب آنست كه نيّت روزه كند و آن روز را روزه بگيرد و چنانچه بعد از ظهر خوب شود روزه آن روز بر او لازم نيست.

مسأله ١٥٨٤- روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اوّل رمضان، واجب نيست روزه بگيرد و اگر بخواهد روزه بگيرد نمى‌تواند نيّت روزه رمضان كند