توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٧ - نماز جماعت

مسأله ١٤٠٩- اگر يك نفر بامام جماعت اقتدا كند، هر ركعت از نماز آنان ثواب صد وپنجاه نماز دارد و اگر دو نفر اقتدا كنند هر ركعتى ثواب ششصد نماز دارد و هرچه بيشتر شوند ثواب نمازشان بيشتر مى‌شود تا به ده نفر برسند وعده آنان كه از ده گذشت، اگر تمام آسمانها كاغذ ودرياها مركّب ودرختها قلم وجن وانس وملائكه نويسنده شوند، نمى‌توانند ثواب يك ركعت آن را بنويسند.

مسأله ١٤١٠- حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بى‌اعتنايى جائز نيست، وسزاوار نيست كه انسان بدون عذر نماز جماعت را ترك كند.

مسأله ١٤١١- مستحبّ است انسان صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند ونماز جماعت از نماز اوّل وقت كه فرادى يعنى تنها خوانده مى‌شود، بهتر است و نيز نماز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادى كه آن را طول بدهند بهتر مى‌باشد.

مسأله ١٤١٢- وقتى كه جماعت برپا مى‌شود، مستحبّ است كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند و اگر بعد بفهمد كه نماز اوّلش باطل بوده نماز دوم كافى است.

مسأله ١٤١٣- اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه به جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند، اشكال دارد.

مسأله ١٤١٤- كسى كه در نماز وسواس دارد وفقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند، از وسواس راحت‌مى‌شود، بايد نماز را با جماعت بخواند در صورتى كه وسواسى او بحدّى است كه مبطل نماز باشد.

مسأله ١٤١٥- اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند، بايد امر آنها را اطاعت كند و نماز را به جماعت بخواند.

مسأله ١٤١٦- نماز مستحبّ را نمى‌شود به جماعت خواند، مگر نماز استسقاء كه براى آمدن باران مى‌خوانند ونمازى كه واجب بوده و به جهتى مستحبّ شده است، مانند نمازعيد فطر وقربان كه در زمان حضور امام ٧ واجب بوده و به واسطه غائب شدن ايشان مستحبّ مى‌باشد.