توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣١ - نماز قضا

اگر چهار فرسخ برود و قبل از ده روز برگردد، بايد شكسته بخواند چنانچه به نيّت نماز چهار ركعتى مشغول نماز شود، و پيش از ركوع ركعت سوم مسأله را بفهمد بايد نماز را دو ركعتى تمام كند و اگر در ركوع ملتفت شود، نمازش باطل است و در صورتى كه به مقدار يك ركعت از وقت هم مانده باشد، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٧٥- مسافرى كه بايد نماز تمام بخواند اگر به واسطه ندانستن مسأله به نيّت نماز دو ركعتى مشغول نماز شود و در بين نماز مسأله را بفهمد، بايد نماز را چهار ركعتى تمام كند و احتياط مستحبّ آن است كه بعد از تمام شدن نماز دوباره آن نماز را چهار ركعتى بخواند.

مسأله ١٣٧٦- مسافرى كه نماز نخوانده، اگر پيش از تمام شدن وقت بوطنش برسد، يا به جايى برسد كه مى‌خواهد ده روز در آنجا بماند بايد نماز را تمام بخواند و كسى كه مسافر نيست، اگر در اوّل وقت نماز نخواند ومسافرت كند، در سفر بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٧٧- اگر از مسافرى كه بايد نماز را شكسته بخواند، نماز ظهر يا عصر يا عشا قضا شود، بايد آن را دو ركعتى قضا نمايد اگرچه در غير سفر بخواهد قضاى آن را بجا آورد، و اگر از كسى كه مسافر نيست يكى از اين سه نماز قضا شود، بايد چهار ركعتى قضا نمايد اگرچه در سفر بخواهد آن را قضا نمايد.

مسأله ١٣٧٨- مستحبّ است مسافر بعد از هر نماز سى مرتبه بگويد: «سُبْحَانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا إلهَ إلّا اللّهُ وَاللّهُ أكْبَر» و در تعقيب نماز ظهر وعصر وعشا بيشتر سفارش شده است بلكه بهتر است در تعقيب اين سه نماز شصت مرتبه بگويد.

نماز قضا

مسأله ١٣٧٩- كسى كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده بايد قضاى آن را بجا آورد اگرچه در تمام وقت نماز خواب مانده يا به واسطه مستى نماز نخوانده باشد و فرقى نمى‌كند در اين كه مستى او از روى اختيار بوده يا غير اختيار و همچنين فرقى نمى‌كند كه از حلال باشد يا از حرام ولى نمازهاى يوميّه‌اى را كه ديوانه در حال‌