توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٠ - مسائل متفرقه

مسأله ١٣٦٧- كسى كه مى‌داند مسافر است و بايد نماز را شكسته بخواند، اگر فراموش كند و طبق عادت تمام بخواند و در وقت ملتفت شود بايد اعاده كند و اگر اعاده نكرد در خارج وقت بايد قضاى آن را بياورد و اگر بعد از گذشتن وقت بفهمد بنابر احتياط واجب قضا لازم است.

مسأله ١٣٦٨- مسافرى كه نمى‌داند بايد نماز را شكسته بخواند، اگر تمام بخواند نمازش صحيح است.

مسأله ١٣٦٩- مسافرى كه مى‌داند بايد نماز را شكسته بخواند، اگر بعضى از خصوصيّات آن را نداند مثلًا نداند كه در سفر هشت فرسخى بايد شكسته بخواند، چنانچه تمام بخواند نمازش باطل است.

مسأله ١٣٧٠- مسافرى كه مى‌داند بايد نماز را شكسته بخواند، اگر به گمان اين كه سفر او كمتر از هشت فرسخ است تمام بخواند، وقتى بفهمد كه سفرش هشت فرسخ بوده، نمازى را كه تمام خوانده بايد دوباره شكسته بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد.

مسأله ١٣٧١- اگر فراموش كند كه مسافر است ونماز را تمام بخواند، چنانچه در وقت يادش بيايد بايد شكسته بجا آورد و اگر بعد از وقت يادش بيايد، قضاى آن نماز را به احتياط واجب انجام دهد.

مسأله ١٣٧٢- كسى كه بايد نماز را تمام بخواند، اگر شكسته بجا آورد در هر صورت نمازش باطل است مگر كسى كه قصد اقامه نموده ونمازش را از روى جهل به اين كه حكمش تمام است شكسته خوانده در اين صورت بنابر احتياط واجب اعاده نمايد.

مسأله ١٣٧٣- اگر مشغول نماز چهار ركعتى شود و در بين نماز يادش بيايد كه مسافر است، يا ملتفت شود كه سفر او هشت فرسخ است، چنانچه به ركوع ركعت سوم نرفته، بايد نماز را دو ركعتى تمام كند و اگر به ركوع ركعت سوم رفته نمازش باطل است و در صورتى كه به مقدار خواندن يك ركعت هم وقت داشته باشد، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٧٤- اگر مسافر بعضى از خصوصيّات نماز مسافر را نداند، مثلًا نداند كه‌