توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣ - نجاسات

مسأله ١١٥- خرما و مويز و كشمش و آب آنها اگر جوش بيايند خوردن آنها بنابر احتياط حرام است ولى است و پاك مى‌باشد اگرچه احتياط غير لازم آن است كه از آنها اجتناب كنند و خرما و مويز و كشمش اگر در روغن پخته شود خوردن آن اشكال ندارد مگر آن كه يقين كنند كه مويز و كشمش جوش آمده و علامت آن تركيدن آنهاست در اثر جوش آمدن آب داخل آن.

١٠- فقاع‌

مسأله ١١٦- فقاع كه از جو گرفته مى‌شود و به آن آبجو مى‌گويند نجس است ولى آبى كه به دستور طبيب از جو مى‌گيرند و به آن ماء الشعير مى‌گويند پاك مى‌باشد.

١١ و ١٢- عرق جنب از حرام و عرق حيوان نجاستخوار

مسأله ١١٧- عرق جنب از حرام بنابر احتياط واجب نجس است: چه در حال جماع بيرون آيد يا بعد از آن، از مرد باشد يا از زن، از زنا باشد يا از لواط يا از وطى‌ونزديكى كردن با حيوانات يا استمناء. (واستمناء آن است كه انسان باخود كارى كند كه منى از او بيرون آيد).

مسأله ١١٨- اگر انسان در موقعى كه نزديكى با زن حرام است مثلًا در روزه ماه رمضان، و در زمان حيض با زن خود نزديكى كند، به احتياط واجب از عرق خود اجتناب نمايد.

مسأله ١١٩- اگر جنب از حرام عوض غسل تيمّم نمايد و بعد ازتيمّم عرق كند، باز هم بنابر احتياط استحبابى بايد از عرق خود اجتناب نمايد.

مسأله ١٢٠- اگر كسى از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزديكى كند، يا اول با حلال خود نزديكى كند و بعد از آن از حرام جنب شود، احتياط واجب آن است كه از عرق خود اجتناب نمايد.

مسأله ١٢١- بنابر احتياط واجب بايد از عرق شتر نجاستخوار اجتناب كرد.