توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٢٤ - نماز مسافر

باشد كه اگر انسان كمى دور شود ديوار آن را نبيند، كسى كه از آن شهر مسافرت مى‌كند، وقتى به اندازه‌اى دور شود كه اگر آن شهر درزمين هموار بود، ديوارش از آنجا ديده نمى‌شد، بايد نماز خود را شكسته بخواند و نيزاگر پستى و بلندى خانه‌ها بيشتر از معمول باشد، بايد ملاحظه معمول رابنمايد.

مسأله ١٣٣٠- اگر از محلّى مسافرت كند كه خانه و ديوار ندارد، وقتى به جايى‌برسد كه اگر آن محل ديوار داشت از آنجا ديده نمى‌شد، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٣١- اگر به قدرى دور شود كه نداند صدايى را كه مى‌شنود صداى اذان است يا صداى ديگر، بايد به احتياط واجب نماز را شكسته بخواند، ولى اگر بفهمد اذان مى‌گويند وكلمات آن را تشخيص ندهد، به احتياط واجب هم تمام بخواند و هم شكسته، پس اگر هيچ صدايى نشنود در اين صورت شكسته بخواند.

مسأله ١٣٣٢- اگر به قدرى دور شود كه اذان خانه‌ها را نشنود ولى اذان شهر را كه معمولًا در جاى بلند مى‌گويند بشنود، نبايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٣٣- اگر به جايى برسد كه اذان شهر را كه معمولًا درجاى بلند مى‌گويند نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند مى‌گويند بشنود، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٣٤- اگر چشم يا گوش او يا صداى اذان غير معمولى باشد، در جايى‌بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسّط ديوار خانه‌ها را نبيند وگوش متوسّط صداى اذان معمولى را نشنود.

مسأله ١٣٣٥- اگر موقعى كه سفر مى‌رود شك كند كه به حدّ ترخّص يعنى جايى كه اذان را نشنود و ديوار را نبيند، رسيده يا نه، بايد نماز را تمام بخواند و در موقع برگشتن اگر شك كند كه به حدّ ترخّص رسيده يا نه بايد شكسته بخواند در صورتى كه يك نقطه معيّن نباشد كه در وقت رفتن آنجا تمام خوانده باشد وگرنه به احتياط واجب بايد به جايى رود كه از آنجا بيرون باشد و يا جمع بخواند.

مسأله ١٣٣٦- مسافرى كه در سفر از وطن خود عبور مى‌كند وقتى به جايى برسد كه صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند.