توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٩٣ - مبطلات نماز

مسأله ١١٤٥- اگر چيزى از حمد وسوره وذكرهاى نماز را عمداً در صورتى كه به قصد جزئيّت نباشد يا احتياطاً چند مرتبه بگويد اشكال ندارد، ولى اگر از روى وسواس چند مرتبه بگويد، صحّت نماز محلّ تأمّل است.

مسأله ١١٤٦- در حال نماز، انسان نبايد به ديگرى سلام كند و اگر ديگرى به او سلام كند، بايد همانطور كه او سلام كرده جواب دهد، مثلًا اگر گفته سلام عليكم در جواب بگويد سلام عليكم ونبايد عليكم السلام بگويد و بنابر احتياط واجب بايد بين سلام وجواب مماثلت در تعريف وتنكير وافراد وجمع باشد.

مسأله ١١٤٧- انسان بايد جواب سلام را چه در نماز يا در غير نماز فوراً بگويد، و اگر عمداً يا از روى فراموشى جواب سلام را به قدرى طول دهد، كه اگر جواب بگويد، جواب آن سلام حساب نشود، چنانچه در نماز باشد، نبايد جواب بدهد و اگر در نماز نباشد، جواب دادن واجب نيست.

مسأله ١١٤٨- بايد جواب سلام را طورى بگويد كه سلام كننده بشنود، ولى اگر سلام كننده كر باشد، چنانچه انسان بطور معمول جواب او را بدهد كافى است.

مسأله ١١٤٩- واجب نيست كه نمازگزار جواب سلام را به قصد دعا بگويد يعنى از خداوند عالم براى كسى كه سلام كرده سلامتى بخواهد اگرچه قصد دعا بهتر است.

مسأله ١١٥٠- اگر زن يا مرد نامحرم يا بچه مميّز يعنى بچه‌اى كه خوب و بد را مى‌فهمد به نمازگزار سلام كند، نمازگزار بايد جواب او را بدهد ولى در جواب سلام زن بنابر احتياط واجب بگويد، سلام عليك وكاف را زير و زبر ندهد.

مسأله ١١٥١- اگر نمازگزار جواب سلام را ندهد، معصيت كرده ولى نمازش صحيح است.

مسأله ١١٥٢- اگر كسى به نمازگزار شكسته سلام كند بنحوى كه سلام حساب نشود، جواب او واجب نيست.

مسأله ١١٥٣- جواب سلام كسى كه از روى مسخره يا شوخى سلام مى‌كند واجب نيست.