توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٤ - سوم از موارد تيمّم

مسأله ٦٧٠- كسى كه مى‌داند آب پيدا نمى‌كند، اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند، يا آبى كه دارد بريزد معصيت كرده ولى نمازش با تيمّم صحيح است، اگرچه احتياط مستحبّ آن است كه قضاى آن نماز را بخواند

دوم از موارد تيمّم‌

مسأله ٦٧١- اگر به واسطه پيرى، يا ترس از دزد وجانور ومانند اينها، يا نداشتن وسيله‌اى كه آب از چاه بكشد، دسترسى به آب نداشته باشد، بايد تيمّم كند و همچنين اگر تهيّه كردن آب يا استعمال آن به قدرى مشقّت داشته باشد كه مردم تحمّل آن را نكنند بايد تيمّم كند.

مسأله ٦٧٢- اگر براى كشيدن آب از چاه، دلو وريسمان ومانند اينها لازم دارد ومجبور است بخرد، يا كرايه نمايد، اگرچه قيمت آن چند برابر معمول باشد، بايد تهيّه كند و همچنين است اگر آب را به چندين برابر قيمتش بفروشند ولى اگر تهيّه آنها به قدرى پول مى‌خواهد كه نسبت بحال او آن مقدار ضرر دارد، واجب نيست تهيّه نمايد.

مسأله ٦٧٣- اگر ناچار شود كه براى تهيّه آب قرض كند، بايد قرض نمايد.

مسأله ٦٧٤- اگر كسى كه مى‌داند يا گمان دارد كه نمى‌تواند قرض خود را بدهد، و يا اينكه قرض حرجى باشد، قرض كردن واجب نيست.

مسأله ٦٧٥- اگر كندن چاه مشقّت ندارد، بايد براى تهيّه آب چاه بكند.

مسأله ٦٧٦- اگر كسى مقدارى آب بى‌منّت به او ببخشد بايد قبول كند.

سوم از موارد تيمّم‌

مسأله ٦٧٧- اگر از استعمال آب بر جان خود بترسد، يا بترسد كه به واسطه استعمال آن مرض يا عيبى در او پيدا شود، يا مرضش طول بكشد، يا شدّت كند، يا بسختى معالجه شود، بايد تيمّم نمايد ولى اگر آب گرم براى او ضرر ندارد، بايد با آب گرم وضو بگيرد يا غسل كند.