توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٣ - تيمّم

وقت نماز ديگر در همانجا بماند، لازم نيست جستجو كند ولى اگر احتمال معتبر دهد كه آب پيدا مى‌شود، احتياط واجب آن است كه دوباره در جستجوى آب برود.

مسأله ٦٦٢- اگر وقت نمازتنگ باشد، يا از دزد ودرنده بترسد، يا جستجوى آب به قدرى سخت باشد كه نتواند تحمّل كند، جستجو لازم نيست.

مسأله ٦٦٣- اگر در جستجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود، معصيت كرده ولى نمازش با تيمّم صحيح است و احتياط مستحبّ آن است كه قضا نمايد خصوصاً اگر علم پيدا كند كه اگر جستجو مى‌كرد، آب پيدا مى‌نمود.

مسأله ٦٦٤- كسى كه يقين دارد آب پيدا نمى‌كند، چنانچه دنبال آب نرود و با تيمّم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه اگر جستجو مى‌كرد آب پيدا مى‌شد، نمازش باطل است.

مسأله ٦٦٥- اگر بعد از جستجو آب پيدا نكند و با تيمّم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد در جايى كه جستجو كرده آب بوده، اگر وقت باقى است به احتياط واجب بايد اعاده كند ولى اگر وقت تمام شده قضا واجب نيست.

مسأله ٦٦٦- كسى كه يقين دارد وقت نماز تنگ است، اگر بدون جستجو با تيمّم نماز بخواند، و بعد از نماز بفهمد كه براى جستجو وقت داشته، احتياط واجب آن است كه دوباره نمازش را بخواند.

مسأله ٦٦٧- اگر بعد از داخل شدن وقت نماز، وضو داشته باشد وبداند كه اگر وضوى خود را باطل كند تهيّه آب براى او ممكن نيست، يانمى‌تواند وضو بگيرد، چنانچه‌بتواند وضوى خود را نگهدارد، نبايد آن را باطل‌نمايد.

مسأله ٦٦٨- اگر پيش از وقت نماز، وضو داشته باشد وبداند كه اگر وضوى خود را باطل كند، تهيّه آب براى او ممكن نيست، چنانچه بتواند وضوى خود را نگهدارد، احتياط واجب آن است كه آن را باطل نكند.

مسأله ٦٦٩- كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد وميداند كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمى‌كند، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد، ريختن آن حرام است و احتياط واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آن را نريزد.