ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٧ - ز افطار با خرما يا كشمش يا شيرينى يا شير يا آب وِلَرم

٣٩٨. امام رضا ٧: هر كس هنگام افطارش بگويد: «خداوندا! با توفيق تو، برايت روزه گرفتيم و به فرمان تو با روزى‌ات افطار كرديم. پس، آن را از ما بپذير و ما را بيامرز! همانا تو آمرزنده مهربانى»، خداوندْ كاستى‌هايى را كه او با گناهانش بر روزه‌اش وارد كرده، مى‌آمرزد.

ز افطار با خرما يا كشمش يا شيرينى يا شير يا آب وِلَرم‌

٣٩٩. پيامبر خدا ٦: برترين چيزى كه روزه‌دار، افطارش را با آن آغاز مى‌كند، كشمش يا چيزى شيرين است.

٤٠٠. امام صادق ٧: اوّلين چيزى كه پيامبر خدا روزه‌اش را با آن افطار مى‌كرد، در زمانِ رُطَب، رطب بود و در زمانِ خرما، خرما.[١]

٤٠١. تاريخ بغداد (به نقل از جابر بن عبد اللّه): پيامبر خدا خوشش مى‌آمد كه روزه‌اش را تا وقتى رطب بود، با رطب و اگر رطب نبود، با خرما افطار كند، و با همان به پايان برساند، با سه، يا پنج يا هفت دانه.

٤٠٢. مسند أبى يعلى (به نقل از انس): پيامبر ٦ خوشش مى‌آمد كه با سه دانه خرما افطار كند، يا با چيزى كه آتش به آن نرسيده باشد (پخته نباشد).

٤٠٣. پيامبر خدا ٦: هر كس با خرماى حلال افطار كند، به پاداش نمازش به اندازه چهارصد نماز افزوده مى‌شود.

[١] رُطَب، خرماى رسيده است و تَمر، خرماى خشك.