ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩ - ٢/ ٦ نزول قرآن در شب قدر

٢/ ٦

نزول قرآن در شب قدر

قرآن‌

«ماه رمضان، ماهى كه قرآن در آن فرود آمده است تا هدايتى براى مردم و نشانه‌هايى روشن از هدايت و جداسازى [ميان حق و باطل‌] باشد».

حديث‌

٢٩. پيامبر خدا ٦: قرآن، در بيست و سوم ماه رمضان، فرو فرستاده شده است.

٣٠. امام رضا ٧: همانا ماه رمضان، ماهى است كه خداوند متعال، قرآن را در آن نازل كرد و حق و باطل را در آن از هم جدا ساخت، آن گونه كه خداوند فرموده است: «ماه رمضان، ماهى كه قرآن در آن فرود آمده است تا هدايتى براى مردم و نشانه‌هايى روشن از هدايت و جداسازى [ميان حق و باطل‌] باشد».

٣١. الكافى (به نقل از حفص بن غياث): از امام صادق ٧ درباره اين سخن خداوند: «ماه رمضان، ماهى كه قرآن در آن فرود آمده است» پرسيدم، در حالى كه قرآن از اوّل تا آخرش، در بيست سال نازل شده است.

امام صادق ٧ فرمود: «قرآن همه‌اش يكباره در ماه رمضان به" بيت معمور"[١] نازل شد. سپس در طول بيست سال [به تدريج‌] نازل گشت».

[١] گفته‌اند كه« بيت معمور( خانه آباد)» در آسمان چهارم و برابر كعبه است. از غرق شدن، شِكوه كرد و خداوند هم آن را به آسمان فرا برد و پايه‌اش باقى ماند. هر روز، هفتاد هزار فرشته وارد آن مى‌شوند و( جز همان يك نوبت) ديگر بار به سوى آن باز نمى‌گردند.« معمور»، يعنى آباد، و آبادى آن، از زيادى فرشتگانى است كه آن را در بر مى‌گيرند( مجمع البحرين: ٢/ ١٢٦٩).