ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧ - ٣/ ٣ مجموعه بركات و ويژگىهاى ماه رمضان

«اى مردم! خداوند، دشمن شما را از جن و انس، كفايت كرد .... آگاه باشيد! خداوند بر هر شيطان سركشى، هفتاد فرشته گماشت. او رها نمى‌شود تا اين ماهتان سپرى گردد. آگاه باشيد كه درهاى آسمان از نخستين شب اين ماه، گشوده‌اند و دعا در آن، پذيرفته است».

٦٤. پيامبر خدا ٦: رجب، ماه ريزش (رحمت) خداست و در آن، رحمت خدا بر بندگانش فرو مى‌ريزد، و در ماه شعبان، خيراتْ منشعب مى‌شوند. در نخستين شب ماه رمضان، شياطينِ سركش به بند كشيده مى‌شوند و هر شب، هفتاد هزار نفر آمرزيده مى‌شوند. پس چون شب قدر شود، خداوند، به همان اندازه كه در رجب و شعبان و ماه رمضان تا آن روز آمرزيده است، مى‌آمرزد، مگر كسى را كه ميان او و برادرش دشمنى باشد، كه خداوند متعال مى‌فرمايد: « [آمرزشِ‌] اينان را به تأخير اندازيد تا با هم آشتى كنند».

٦٥. پيامبر خدا ٦: هر كس ماه رمضان را روزه بدارد و پاك‌دامنى ورزد و زبانش را حفظ كند و آزارش را به مردم نرساند، خداوند، گناهان گذشته و آينده او را مى‌آمرزد و از آتش آزادش مى‌كند و در سراى ابدى جايش مى‌دهد و شفاعت او را درباره موحّدان گنهكار به تعداد كوه‌هاى به هم پيوسته‌[١]، مى‌پذيرد.

٦٦. پيامبر خدا ٦: چون شب اوّل ماه رمضان شود، خداوند به آفريدگانش [با عنايت‌] مى‌نگرد و هرگاه خداوند به بنده‌اى [از روى عنايت‌] بنگرد، هرگز عذابش نمى‌كند. و خدا را در هر شب و روزى هزار هزار آزادشده از آتش است.

پس چون شب بيست و نهم شود، [خداوند،] در آن شب، به اندازه همه‌

[١] رَمْلُ عالجٍ، كه در متن عربى حديث آمده است، به كوه‌هاى به هم پيوسته‌اى گفته مى‌شود كه از يك سو به« دهناء( كوير ربع الخالى)» و از سوى ديگر به« نَجد( سرزمينى كوهستانى در شمال جزيرة العرب)» منتهى مى‌شود و بسيار وسعت دارد( المصباح المنير: ٤٢٥). عوالج الرمال نيز به معناى ماسه‌هايى است كه بر هم انباشته مى‌شوند( النهاية: ٣/ ٢٨٧).