او رحمت خواهد، اى بخشاينده آن كه از او آمرزش طلبد، اى ياور آن كه از او يارى جويد، اى نگهدار آن كه از او محافظت طلبد، اى گرامى‌دارنده آن كه از او كرامت خواهد، اى راهنماى آن كه از او هدايت طلبد، اى فريادرس آن كه او را به دادخواهى خوانَد، اى ياريگر آن كه از او كمك طلبد، اى دادرس آن كه از او پناه خواهد!».

سى و يكم. «اى قدرتمندى كه خوار نگردد، اى لطيفى كه دست‌نيافتنى است، اى پاينده‌اى كه نمى‌خوابد، اى ابدى‌اى كه نابود نمى‌شود، اى زنده‌اى كه نمى‌ميرد، اى فرمان‌روايى كه حكومتش پايان نمى‌پذيرد، اى باقى بى‌فنا، اى داناى بى‌جهل، اى بى‌نيازى كه نيازمند غذا نيست، اى نيرومندى كه ناتوان نمى‌گردد!».

سى و دوم. «خداوندا! تو را به نامت مى‌خوانم: اى يكتا، اى يگانه، اى گواه، اى باعظمت، اى ستايش‌كننده، اى راهنما، اى برانگيزنده، اى ميراث‌بر، اى زيان‌رسان، اى سودبخش!».

سى و سوم. «اى بزرگ‌تر از هر بزرگ، اى باكرامت‌تر از هر كريم، اى مهربان‌تر از هر مهربان، اى داناتر از هر دانا، اى حكيم‌تر از هر حكيم، اى پيشين‌تر از هر قديم، اى بزرگ‌تر از هر بزرگ، اى مهرورزتر از هر صاحب لطف، اى شكوهنده‌تر از هر باشُكوه، اى قدرتمندتر از هر شكست‌ناپذير!».

سى و چهارم. «اى درگذرنده بزرگوار، اى نعمت‌بخش بزرگ، اى دارنده خير بسيار، اى ديرين‌عطا، اى پيوسته‌لطف، اى ظريف‌آفرينش، اى غم‌زُدا، اى زداينده درد و رنج، اى مالك فرمان‌روايى، اى دادگر حق!».

سى و پنجم. «اى آن كه در پيمانش اهل وفاست، اى آن كه در وفايش تواناست، اى آن كه در توانايى‌اش والاست، اى آن كه در والايى‌اش نزديك است، اى آن كه در نزديكى‌اش لطيف است، اى آن كه در لطفش شريف است، اى آن كه در شرافتش قدرتمند است، اى آن كه در قدرتمندى‌اش بزرگوار است، اى آن كه در بزرگوارى‌اش شكوهمند است، اى آن كه در شُكوهش ستوده است!».

سى و ششم. «خداوندا! تو را به نامت مى‌خوانم: اى كفايت‌كننده، اى شفابخش، اى وفاكننده، اى عافيت‌دهنده، اى هدايتگر، اى دعوتگر، اى‌