كوچك‌هايتان ترحّم، و به بستگانتان نيكى كنيد؛ زبانتان را نگه داريد؛ چشم‌هايتان را از آنچه نگاه به آن حلال نيست، بپوشانيد؛ گوش‌هايتان را از آنچه شنيدنش حلال نيست، فرو بنديد؛ به يتيمان مردم، محبّت كنيد تا بر يتيمان شما محبّت ورزند؛ از گناهانتان به پيشگاه خداوند توبه كنيد؛ در هنگام نمازها، دستانتان را بر آستان او به دعا بلند كنيد، كه آن هنگام (وقت نماز)، برترينِ ساعت‌هاست و خداوند با نظر رحمت به بندگانش مى‌نگرد و هرگاه با او مناجات كنند، پاسخشان مى‌دهد و چون او را صدا بزنند، جوابشان مى‌گويد و چون او را بخوانند، اجابتشان مى‌كند.

اى مردم! جان‌هاى شما در گرو كارهاى شماست، پس با آمرزش‌خواهى خود، آنها را آزاد سازيد؛ و پشت‌هاى شما از بار گناهانتان سنگين است، پس با طول دادن سجده‌هاى خود، آنها را سبك كنيد، و بدانيد كه خداوند كه يادش والاست به عزّت خود، سوگند خورده است كه نمازگزاران و سجده‌كنندگان را عذاب نمى‌كند و در روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان [براى حساب‌] مى‌ايستند، آنان را با آتش، هراسان نمى‌سازد.

اى مردم! هر كه از شما در اين ماه، روزه‌دارى را افطار دهد، پاداش او براى آن، نزد خدا، آزاد كردن يك برده و آمرزش گناهان گذشته اوست».

پس گفتند: اى پيامبر خدا! همه ما توانايىِ اين كار را نداريم!

پيامبر ٦ فرمود: «خود را از آتش نگه داريد، هر چند با يك دانه خرما؛ مخود را از آتش نگه داريد، هر چند با يك جرعه آب.

اى مردم! هر كس اخلاقش را در اين ماه، نيكو سازد، براى او وسيله عبور از صراط خواهد بود، در آن روز كه گام‌ها بر صراط مى‌لغزد؛ و هر كس در اين ماه بر بردگان خود آسان بگيرد، خداوند حساب او را سبك خواهد گرفت؛ و هر كس در اين ماه، شرّ خود را [از ديگران‌] باز دارد، خداوند در روز ديدارش، غضب خويش را از او باز خواهد داشت؛ و هر كه در اين ماه، يتيمى را گرامى بدارد، در روز ديدار، خداوند، گرامى‌اش خواهد داشت؛ و هر كه در آن به خويشاوند خود نيكى كند، در روز ديدار، خداوند با رحمتش به او نيكى خواهد كرد؛ و هر كس در آن از خويشان خود ببُرد، خداوند در روز ديدار، رحمتش را از او قطع خواهد نمود؛ و هر كس در آن، نماز مستحبّى بخواند، براى او دورى از آتش، نوشته مى‌شود؛ و هر كس‌