ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٥ - ١/ ٥ ارزش روزهدار

كه [يا خود،] مشك دارند و يا بوى خوش مُشك، آنان را خرسند مى‌كند. بوى روزه‌دار، نزد خدا از بوى مُشك، خوش‌بوتر است.

١٢٣. پيامبر خدا ٦: سه دعا، مستجاب است: دعاى روزه‌دار، دعاى مسافر و دعاى ستم‌ديده.

١٢٤. پيامبر خدا ٦: بر [بدن‌هاى‌] اولياى خدا آثار رنج است: از شب‌بيدارى، رنگ‌پريده‌اند؛ از نماز، خميده‌قامت‌اند؛ و به سبب روزه‌دارىِ درازمدّت، شكم‌هايشان به پشتشان چسبيده است.

١٢٥. پيامبر خدا ٦: هر كس خدا را بشناسد و عظمتش را دريابد، دهانش را از سخن و شكمش را از غذا، نگه مى‌دارد و با روزه و نماز، خويشتن‌دارى مى‌كند.

١٢٦. پيامبر خدا ٦: هيچ روزى نيست، مگر آن كه فرشته‌اى در گورستان‌ها ندا مى‌دهد: «به حال چه كسى رشك مى‌بريد؟». مى‌گويند: به حال مسجديان. آنان نماز مى‌خوانند؛ ولى ما نمى‌توانيم، و روزه مى‌گيرند؛ ولى ما نمى‌توانيم.

١٢٧. امام على ٧: اى غافل! اگر با نماز، خوابت را كنار بزنى و با روزه روزت را سپرى كنى و به خوراكى اندك بسنده كنى و شب خودت را تلاشگرانه با نمازْ زنده بدارى، سزاوار آنى كه به برترين جايگاه، دست يابى.