ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٥ - ٢/ ٤ ٢ دعاى تلاوت قرآن

شتاب‌زده (در هم آميخته) قرار مده! همانا تو دلسوز و مهربانى».

٤٥٢. الإقبال (به نقل از على بن ميمون زرگر): امام صادق ٧، هرگاه از قرائت بخشى از قرآن كريم فارغ مى‌شد، مى‌گفت:

«خداوندا! آنچه را از كتابت بر من مقدّر فرمودى، خواندم؛ كتابى كه بر پيامبرت محمّد كه درود و رحمت تو بر او باد نازل كردى. پروردگارا! تو را حمد و سپاس و منّت كه ما را توان و توفيق بخشيدى.

خداوندا! مرا از آنانى قرار بده كه حلال تو را حلال مى‌شمارند و حرام تو را حرام مى‌دانند و از نافرمانى‌هايت پرهيز مى‌كنند و به محكم و متشابه و ناسخ و منسوخ آن، ايمان دارند، و قرآن را برايم شفا و رحمت و پناهگاه و ذخيره قرار بده!

خداوندا! آن را همدم من در گورم و مونس من در حشر و نشرم در قيامت قرار بده! با هر آيه‌اى كه خواندم، برايم بركتى قرار بده و با هر حرفى كه مرور كردم، مرا در بالاترين درجات بهشت، درجه‌اى بالا ببر! آمين، اى پروردگار جهانيان!

خداوندا! بر پيامبر و برگزيده و هم‌سخن و راهنمايت و دعوتگر به راهت، محمّد، درود فرست و نيز بر على، امير مؤمنان، ولى تو و جانشين تو پس از فرستاده‌ات، و بر جانشينان آنان كه عهده‌دار حفظ دين تو و به وديعت گيرندگان حقّ تو و عهده‌داران كار بندگانت هستند!

سلام و رحمت و بركات الهى بر همه آنان باد!».

ر. ك: الكافى: ٢/ ٥٧٣/ ١.