ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٧ - ب دعاى امام سجّاد

ب دعاى امام سجّاد ٧‌

٢٥٨. امام سجّاد ٧ (در دعاى خويش، آنگاه كه ماه رمضان وارد مى‌شد): سپاس، خدايى را كه ما را به حمد خويش راه نمود و ما را از ستايشگران خود قرار داد تا از سپاس‌گزاران نعمتش باشيم و براى آن، به ما پاداش نيكوكاران را بدهد.

ستايش، خدايى را كه دينش را به ما ارزانى داشت و ما را ويژه آيين خود ساخت و ما را در راه‌هاى احسان خويش راهى ساخت تا با منّت او آن را به سوى رضايتش بپوييم؛ ستايشى كه از ما بپذيرد و آن را از ما بپسندد. و ستايش، براى خدايى است كه يكى از آن راه‌ها را، ماه خودش رمضان قرار داد، ماه روزه‌دارى، ماه اسلام، ماه پاك‌كننده، ماه آزمون و پاكى، و ماه عبادت «كه در آن قرآن نازل شده است، براى هدايت مردم و نشانه‌هايى روشن از هدايت و فرقان».

پس، برترى آن را بر ماه‌هاى ديگر، با احترام‌هاى فراوان و برترى‌هاى مشهور، روشن ساخت. پس، از روى بزرگداشت، آنچه را در غير اين ماه، حلال ساخته بود، در اين ماه، حرام كرد، و از روى گراميداشت، در آن از خوردنى‌ها و آشاميدنى‌ها بر حذر داشت و براى آن، وقتى روشن قرار داد، بى آن كه اجازه دهد كه از آن پيش افتند و نه مى‌پذيرد كه از آن، تأخير اندازند.

سپس يكى از شب‌هاى آن را بر شب‌هاى هزار ماه، برترى بخشيد و آن را «شب قدر» ناميد كه «فرشتگان و «روح» در آن شب، با اذن پروردگارشان براى هر كارى فرود مى‌آيند»؛ شبى سلامت با بركت پيوسته تا صبحدم، براى هر كس از بندگانش كه بخواهد، با هر حكم مسلّمى كه تقدير كرده باشد.

خداوندا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و شناخت فضيلتش، بزرگداشت احترامش و پرهيز (از آنچه بر حذرمان داشته‌اى) را به ما الهام كن و ما را با نگه داشتن اعضا از نافرمانى تو و به كارگيرى آنها در اين ماه بر آنچه خشنودت مى‌سازد، بر روزه‌دارىِ آن يارى كن تا با گوش‌هايمان به آنچه بيهوده است، گوش نسپاريم و با چشم‌هايمان شتابان به بازيچه ننگريم و دستانمان را به آنچه ممنوع است، نگشاييم و با گام‌هايمانْ به سوى حرام، راه‌