ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٩ - الف دعاى امام سجّاد

«خداوندا! اين، ماه رمضان است. اين، ماه روزه‌دارى است. اين، ماه بازگشت است. اين، ماه توبه است. اين، ماه آمرزش و رحمت است. اين، ماه آزادى از آتش و رسيدن به بهشت است.

خداوندا! آن را برايم سلامت بدار و آن را از من، سالم بگير و مرا با بهترين يارى‌ات، بر [روزه‌دارىِ‌] آن، يارى كن و به اطاعتت در آن، توفيقم ده و مرا براى عبادت و دعا به درگاهت و خواندن كتابت، فارغ گردان و بركتم را در آن، بزرگ بدار و عاقبتم را در آن، نيكو كن و بدنم را در آن سلامت بدار و روزى‌ام را در آن، وسعت بخش و آنچه اندوهگينم مى‌سازد، برطرف ساز و دعايم را در آن، اجابت كن و مرا به اميدم برسان!

خداوندا! در آن، چُرت و كسالت و ملالت و سستى و سنگ‌دلى و غفلت و غرور را از من دور كن!

خداوندا! در اين ماه، مرا از دردها و بيمارى‌ها، غم‌ها و اندوه‌ها، عوارض و مرض‌ها و از لغزش‌ها و گناهان، دور بدار و در اين ماه، بدى و زشتى و مشقّت و بلا و خستگى و رنج را از من برگردان! همانا تو شنواى دعايى.

خداوندا! در اين ماه، مرا از شيطان رانده‌شده و بدگويى و عيبجويى‌اش، از نفوذ و دم و وسوسه و نيرنگ و حيله و آرزوهاى شيطانى، از فريب و غرور و فتنه و پياده‌نظام شيطان، و از شريكان و ياران و پيروان و دوستان و هواداران و هواخواهان و شريكان او و از همه كيد و نيرنگ آنان، پناه ده!

خداوندا! در اين ماه، روزه‌دارىِ كامل، عبادت در نهايت آرزو، و به كمال رساندن آنچه را خرسندت مى‌سازد، از روى صبر و ايمان و يقين و خلوص، روزى‌ام كن. سپس آن را چندين برابر و با پاداش بزرگ، از ما قبول فرما!

خداوندا! در اين ماه، جدّيت و تلاش، نيرو و نشاط، بازگشت و توبه، شوق و خوف، تضرّع و رقّت، راستگويى، بيم از خودت، اميد و توكّل و اعتماد به خودت و پرهيز از حرام‌هايت را روزى‌ام كن، با سخنى شايسته و تلاشى پذيرفته و عملى به سوى خدا بالا رفته و دعايى اجابت‌شده؛ و ميان من و اين خواسته‌ها، با هيچ عارضه و بيمارى و غم و اندوهى، فاصله نينداز، به‌