ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٩ - ه دعاى امام جواد

خداوندا! مرا به هر كار شايسته‌اى كه تو را از من خرسند مى‌سازد، موفّق بدار و مرتبه‌ام را به خودت نزديك گردان!

خداوندا! آن سان كه پيامبرت محمّد را از بيم دشمنش كفايت كردى و براى اندوهش گشايش ايجاد كردى و غصّه‌اش را برطرف ساختى و وعده‌ات را براى او محقّق نمودى و به عهد و پيمانت با او وفا كردى خدايا به حقّ اين بزرگوارى‌ات، مرا هم در اين سال، از هراس و آفت‌ها و بيمارى‌ها و فتنه‌ها و بدى‌ها و اندوه‌ها و تنگناهاى زندگى، كفايت كن و مرا با رحمت خويش، به عافيت كامل و دوام عافيت و نعمتت در نزدم تا پايان عمرم برسان!

از تو مى‌خواهم، خواستن آن كه بد كرده و ستم كرده و اعتراف نموده است. از تو مى‌خواهم كه گناهان گذشته‌ام را كه مراقبان و فرشتگان بزرگوارت بر من بر شمرده‌اند، ببخشايى و مرا تا آخر عمرم از گناهانْ نگه دارى. اى خدا، اى مهربان! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و هر چه را از تو خواستم و در درگاهت به آن اظهار علاقه كردم، عطايم كن! همانا تو مرا به دعا فرمان داده‌اى و عهده‌دار اجابت گشته‌اى».

ه دعاى امام جواد ٧‌

٢٦٢. الإقبال (به نقل از عبد العظيم حسنى): امام جواد ٧ در شبى كه هِلال ماه رمضان را ديد، نماز مغرب را خوانْد و پس از پايان نماز، چون نيّت روزه كرد، دست برداشت و چنين گفت:

«خداوندا! اى آن كه مالك تدبيرى و بر هر چيز، توانايى! اى آن كه نگاه‌هاى نارواى چشم‌ها را مى‌دانى و از آنچه در سينه‌ها نهان و در درون، پنهان است، باخبرى! اى خداى باريك‌بين و آگاه!

خداوندا! ما را از آنانى قرار ده كه نيّت كردند و عمل نمودند، و از آنانى قرار مده كه بدبخت شدند و سستى نشان دادند، و نه از آنان كه به غير عمل، تكيه كردند.

خداوندا! بدن‌هاى ما را از بيمارى‌ها سالم بدار و بر كارى كه بر ما واجب ساخته‌اى، يارى ده تا آن كه اين ماهت بر ما بگذرد، در حالى كه تكليف واجبت را ادا كرده باشيم.