ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٧ - ٢/ ٤ ٣ دعاى ختم قرآن

٢/ ٤- ٣ دعاى ختم قرآن‌

٤٥٣. مصباح المتهجّد: هرگاه امير مؤمنان ٧ قرآن را ختم مى‌كرد، مى‌گفت:

«خداوندا! سينه‌ام را با قرآن گشايش بده و بدنم را با قرآن به كار گير و چشمم را با قرآن فروغ بخش و زبانم را با قرآن گويا ساز و تا زنده‌ام، مرا در اين كار، يارى كن! همانا هيچ توان و قدرتى نيست، مگر به تو».

٤٥٤. امام على ٧: حبيب من، پيامبر خدا، مرا دستور داد كه هنگام ختم قرآن، چنين دعا بخوانم:

«خداوندا! از تو مى‌خواهم خشوع خاشعان، اخلاص اهل يقين، دوستى با نيكان، شايستگى براى حقايق ايمان، بهره‌مندى از هر نيكى، سلامت از هر گناه، لزوم رحمتت، آمرزش‌هاى حتمى‌ات، رسيدن به بهشت، و رهايى از آتش را».

٤٥٥. امام سجّاد ٧ (در دعايش هنگام ختم قرآن): خداوندا! تو مرا بر ختم كتاب خويش يارى كردى؛ كتابى كه آن را روشنگر فرو فرستادى و آن را بر هر كتابى كه نازل كرده‌اى، گواه و غالب قرار دادى و آن را بر هر سخنى كه برخوانده‌اى، برترى دادى و آن را معيارى ساختى و با آن ميان حلال و حرامت جدايى انداختى؛ قرآنى كه با آن، قوانين احكام خود را آشكار ساختى و كتابى كه آن را براى بندگانت تفصيل دادى و وحيى كه آن را بر پيامبرت محمّد كه درود تو بر او باد نازل كردى و آن را فروغى قرار دادى كه با پيروى از آن، راه را از تاريكى‌هاى گم‌راهى و نادانى باز مى‌شناسيم، و نيز درمانى براى هر كس كه از سر فهم و تصديق، به آن گوش فرا دهد، و ميزانى براى قسط كه زبانش از حق برنمى‌گردد و نور هدايتى كه بُرهان آن براى شاهدان، خاموش نمى‌شود و