ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٣ - ج دعاهاى امام صادق

كه «در انجام دادن نيكى‌ها مى‌شتابند و پيشتاز در خيرات‌اند».

خداوندا! بر محمّد و خاندانش، هر لحظه و هر زمان و هر حال درود فرست، به شمار همه آنان كه برايشان درود فرستاده‌اى و چندين برابر همه آنها، كه شمارَش را جز تو نمى‌داند! همانا تو هر چه خواهى، مى‌كنى.

ج دعاهاى امام صادق ٧‌

٢٥٩. امام صادق ٧: هرگاه ماه رمضان رسيد، بگو:

«خداوندا! ماه رمضان فرا رسيد، كه روزه‌دارى‌اش را بر ما واجب ساخته‌اى و در آن قرآن را فرو فرستاده‌اى، تا هدايتگر مردم باشد و نشانه‌هايى روشن از هدايت و فرقان. خداوندا! بر روزه‌دارىِ آن يارى‌مان كن و آن را از ما بپذير و ما را در آن، سلامت بدار و آن را همراه آسانى و عافيت، از ما دريافت كن! همانا تو بر هر چيزْ توانايى، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!».

٢٦٠. الإقبال [سيّد ابن طاووس گويد]: دعاى ديگرى است كه اگر در شب اوّل ماهِ روزه خواندى، لفظِ «امشبم» را بر «امروزم» مقدّم بدار و اگر در نخستين روز از ماه خواندى، به همان لفظى بخوان كه در دعا آمده است. آنچه در نظر من برتر است، اين است كه اين دعا در اوّلين روز ماه رمضان خوانده شود. اين دعا را با سند خود به ابو محمّد هارون بن موسى تَلَّعُكبرى و با سندش به امام صادق ٧، روايت كرده‌ايم كه فرمود: «چون ماه رمضان فرا رسد، مى‌گويى:

خداوندا! اين ماه مبارك رمضان، كه در آن قرآن را فرو فرستاده‌اى و آن را مايه هدايت مردم و نشانه‌هايى روشن از هدايت و فرقان قرار داده‌اى، فرا رسيده است. پس، ما را در آن و آن را براى ما سلامت بدار و آن را همراه با آسانى و عافيت از سوى خودت، از ما دريافت كن!