ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٥ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

دادگر، اى راضى‌شونده، اى والامقام، اى پاينده!».

سى و هفتم. «اى آن كه هر چيز، خاضع در برابر اوست؛ اى آن كه هر چيز، خاشع براى اوست؛ اى آن كه هر چيز، براى او هست؛ اى آن كه هر چيز، به سبب او هست؛ اى آن كه هر چيز، بازگردنده به سوى اوست؛ اى آن كه هر چيز، ترسان از اوست؛ اى آن كه هر چيز، برپا به اوست؛ اى آن كه هر چيز، برگشته به سوى اوست؛ اى آن كه هر چيز، با ستايش خود، تسبيح‌گوى اوست؛ اى آن كه هر چيز، نابودشدنى است، جز ذات او!».

سى و هشتم. «اى آن كه گريزگاهى جز به سوى او نيست، اى آن كه پناهگاهى جز درگاه او نيست، اى آن كه مقصدى جز به سوى او نيست، اى آن كه راه نجاتى از او جز به سوى او نيست، اى آن كه رغبتى جز به سوى او نيست، اى آن كه هيچ قدرت و توانى جز به او نيست، اى آن كه جز از او يارى نخواهند، اى آن كه جز بر او تكيه نكنند، اى آن كه جز به او اميد نبندند، اى آن كه جز او را نپرستند!».

سى و نهم. «اى بهترين كسى كه از او مى‌ترسند، اى بهترين كسى كه به او اشتياق دارند، اى بهترينِ طلب‌شدگان، اى بهترينِ درخواست‌شوندگان، اى بهترينِ مقصودان، اى بهترينِ يادشدگان، اى بهترينِ سپاس‌گزارى‌شدگان، اى بهترينِ محبوبان، اى بهترينِ خوانده‌شدگان، اى بهترينِ انس‌گرفتگان!».

چهلم. «خداوندا! تو را به نامت مى‌خوانم: اى آمرزنده، اى پوشاننده، اى توانا، اى غالب، اى آفريننده، اى شكننده، اى جبران‌كننده، اى يادكننده، اى بيننده، اى يارى‌كننده!».

چهل و يكم. «اى آن كه آفريد، پس سامان داد؛ اى آن كه مقدّر كرد، پس هدايت نمود؛ اى آن كه گرفتارى را برطرف مى‌سازد؛ اى آن كه راز پنهان را مى‌شنود؛ اى آن كه غرق‌شدگان را نجات مى‌دهد؛ اى آن كه هلاك‌شدگان را مى‌رهاند؛ اى آن كه بيماران را شفا مى‌بخشد؛ اى آن كه خندانيد و گريانيد؛ اى آن كه ميرانْد و حيات بخشيد؛ اى آن كه دو جفت مرد و زن را آفريد!».

چهل و دوم. «اى آن كه راهش در خشكى و درياست، اى آن كه نشانه‌هايش در آفاق است، اى آن كه برهان او در نشانه‌هاست، اى آن كه‌